Posted in มุมคุณแม่,มุมภรรยา,มุมสะกิดเกลา,ห้องสมุด

43 ไม้ตายลบลายเจ้าตัวยุ่ง

20273774_10211897594293529_973441432_o.jpgเล่มนี้เป็นหนังสืออีกเล่มที่อัลลอฮฺเลือกให้เราได้อ่าน ลุงไปรษณีย์นำหนังสือเล่มนี้มาส่งวันรุ่งขึ้นหลังจากเราอ่านหนังสือยอดคุณแม่ฯ จบ ราวกับเป็นความเหมาะเจาะพอดีให้อ่านต่อ … เล่มนี้เราเลือกจากผู้เขียนคือ นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ ที่เคยอ่านบทความที่พี่น้องแชร์ๆ กัน กับปัญหาที่เขียนบนหน้าปกที่เรากำลังประสบพบเจอ

ระหว่างที่เราอ่านหนังสือ “ยอดคุณแม่แน่กว่าครู” ตอนนั้นจำได้เลยว่ามีคำถามแทรกสองสามคำถาม คือ ผู้เขียนมีลูกคนเดียวมีวิธีการจัดการได้ไม่ซับซ้อนเท่าลูกหลายคน หนังสือเล่มนั้นยังไม่ตอบโจทย์เราว่าลูกหลายๆ คนมีปัญหาพี่น้องทะเลาะกันจัดการยังไง หรือจะฝึกให้ลูกทำงานบ้านอย่างไร ฯลฯ

เราไม่ผิดหวังอีกเช่นกันกับหนังสือเล่มนี้ ด้วยฝีมือตอบคำถามแบบมืออาชีพของคุณหมอ ไม่ฟันธง แต่ให้คำแนะนำได้อย่างตรงประเด็น เล่มนี้เหมาะมากๆ สำหรับครอบครัวลูกหลายที่มีเวลาอ่านหนังสือไม่มาก แต่ละปัญหาให้คำตอบชัดๆ อ่านเพียงไม่กี่หน้าก็รู้แนวทาง และปัญหาที่ยกมายังเป็นปัญหาคลาสสิคที่เราเจอได้บ่อยๆ อีกด้วย

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ให้ทางแก้ปัญหาจากปลายเหตุ แต่ได้สาวไปให้เราเห็นถึงต้นเหตุและวิธีปรับแก้ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่ที่ใคร เริ่มจากที่พ่อแม่เอง การปรับวิธีการในการเข้าหาลูก การให้เวลาให้มากขึ้น (หมอบอกว่าถ้าคิดว่ามากแล้วแต่ยังมีปัญหา ก็แปลว่ายังไม่พอ ให้เพิ่มอีก) การพูดคุยและบรรยากาศที่ราบรื่นระหว่างสามีภรรยา ส่งผลต่อการเลี้ยงดูลูกแบบที่เราอาจคาดไม่ถึง … เริ่มสนใจแล้วใช่ไหม เราจะยกเนื้อหาบางส่วนมาเรียกความสนใจให้เพิ่มขึ้นอีก Continue reading “43 ไม้ตายลบลายเจ้าตัวยุ่ง”

Advertisements
Posted in มุมคุณแม่,มุมภรรยา,มุมสะกิดเกลา,PPLคุย

เทคนิคบ้านๆ ของแม่บ้าน (ในเราะมะฎอน)

18921038_10211451476340859_3130339521667432531_o

ผ่านมาสิบกว่าวันแล้ว เราได้เรียนรู้ปรับเปลี่ยนอะไรไปในแต่ละวัน สำเร็จบ้าง ยังไม่สำเร็จบ้าง ขอแวะบันทึกเตือนความจำถึงเทคนิคบ้านๆ ของบ้านเรา

1. ตั้งเป้าหมายให้ตัวเอง
แม้เราจะรู้สึกว่าภารกิจแห่งแม่บ้านมันช่างยิ่งใหญ่เยอะแยะนัก แต่กระนั้นก็อย่าเพิ่งถอดใจ ความรู้สึกที่ว่า “แค่นี้ก็ดีแล้ว” มันค่อนข้างอันตรายนะ เพราะมันกดความพยายามของเราลงไป  … ลองตั้งเป้าหมายสำหรับตัวเอง แบบที่ไม่ได้บีบคั้นเกินไป แต่ก็เป็นไปได้ เพื่อชวนให้เราตื่นตัวและพยายามทำสิ่งนั้น เป็นรางวัลให้ชีวิตกันค่ะ เราะมะฎอนมีเพียงปีละครั้ง และเราไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ถึงเราะมะฎอนหน้าไหม ทำเราะมะฎอนนี้ให้ดีที่สุด ขอช่วงเวลานี้ให้รางวัลตัวเองบ้าง

2. เดือนแห่งอัลกุรอาน
ได้อ่านบทความสัมภาษณ์ อ.นุมาน อะลี คาน ที่พูดถึงอายะฮฺเราะมะฎอน อัลบะเกาะเราะฮฺ อายะฮฺที่ 185 “เดือนเราะมะฎอนเป็นเดือนที่อัลกุรอานถูกประทานลงมา…” ในอายะฮฺนี้ พูดถึงอัลกุรอาน ก่อนการถือศีลอด ใช่! เดือนเราะมะฎอนเป็นเดือนแห่งการอ่านอัลกุรอาน ไม่ใช่แค่เพียงฝึกลูกๆ ถือศีลอดเท่านั้น  เราบอกเล่าเรื่องนี้กับลูก และสร้างบรรยากาศอ่านอัลกุรอานในบ้าน แน่นอนว่า สำหรับเด็กๆ ต้องมีรางวัลจูงใจกันบ้าง

3. อดทน และ ขอบคุณ
หลักคลาสสิคที่ใช้ได้เสมอกับทุกสถานการณ์ ไม่ว่าเราจะรู้สึกเหนื่อยอ่อนหมดแรง รู้สึกวุ่นวายใจกับบางเรื่องที่จัดการไม่ได้ ขอให้เริ่มด้วย “อดทน” มันจะดีต่อใจเสมอ ในทุกเรื่องราวให้เริ่มด้วยสิ่งนี้ แล้วค่อยพิจารณาว่าเราแก้ปัญหาอะไรได้ไหม มันจะมีสติมาก
อีกส่วนคือ “ขอบคุณ” ในความดีงามที่เกิดขึ้นแต่ละวัน เช่น การเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ที่ดีขึ้นของลูก หรือสิ่งดีงามต่างๆ ในชีวิต (ที่จริงมันเยอะมาก) เพียงเราอยู่กับความรู้สึกขอบคุณนี้ สิ่งดีๆ กว่านี้จะมาแน่นอน อัลลอฮฺบอกในอัลกุรอานว่า “หากพวกเจ้าขอบคุณ เราจะเพิ่มพูนแก่พวกเจ้า”

4. ทบทวนและเริ่มใหม่ในแต่ละวัน
ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบค่ะ ในวันนี้เราอาจทำเรื่องหนึ่งได้ดีขึ้น แต่บางเรื่องอาจแย่ลง ขอให้เราได้ทบทวนและรู้ว่าอะไรที่เราบกพร่องไป เราเสียใจ เราจะพยายามทำมันให้ดีขึ้นในแต่ละวัน
พยายามทำให้แต่ละวันของเราดีขึ้น เพื่อที่เมื่อเรามองย้อนกลับไปก็จะมีกำลังใจว่า ทำได้ดีกว่าเมื่อวานนะ อัลฮัมดุลิลลาฮฺ

5. ไปเป็นครอบครัว
เมื่อเรามีครอบครัว เวลาทำอิบาดะฮฺให้พากันไปให้หมดค่ะ ไปเป็นครอบครัวอาจจะยากกว่า เหนื่อยกว่า แต่คุ้มกว่า เพราะหน้าที่ของเราคือ ปกป้องตัวเองและครอบครัว ให้พ้นจากไฟนรก

ขอบคุณอัลลอฮฺที่ให้เรามีชีวิตในเราะมะฎอนนี้ พยายามกันต่อไปเพื่อให้ได้ความดีอันมากมายในคืนอัลก็อดรฺ ให้เราะมะฎอนนี้เป็นโอกาสดีๆ ที่เพิ่มพลังของเราสำหรับชีวิตนอกเราะมะฎอน…

 

Posted in มุมภรรยา,มุมสะกิดเกลา

อบูสะละมะฮฺ – อุมมุสะละมะฮฺ

                                                            20130122-050806-pmขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต

                               มุอ๊าซ-นัสรีน

เรื่องราวของสตรีท่านหนึ่ง ซึ่งอยู่เคียงข้างท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศล. และมีไหวพริบให้คำปรึกษาแก่ท่านในยามที่ต้องการ เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจชวนให้ศึกษาชีวิตของเธอ …

เหตุการณ์สนธิสัญญาหุดัยบียะฮฺ ที่มุสลิมมองว่าเสียเปรียบและไม่เชื่อฟังคำสั่งของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศล. ที่ให้ปลดอิหฺรอม เมื่อท่านเราะสูล ศล. กลับไปยังที่พัก อุมมุสะละมะฮฺ รฎ. ภรรยาของท่านเห็นสีหน้าอันเศร้าหมองของท่านเราะสูล ศล. จึงถามไถ่ ท่านจึงเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง เธอพูดอย่างอ่อนโยนด้วยความรักเอาใจใส่ ด้วยความฉลาดและเป็นผู้ใหญ่ของเธอ เธอจึงแนะนำว่าให้ท่านออกไปโกนศีรษะในที่สาธารณะ เมื่อบรรดาเศาะหาบะฮฺเห็นท่านเราะสูล ศ. ทำเช่นนั้น ก็พากันตัดผมและโกนศีรษะของตนเอง พวกเขาต่างผลักกันเพื่อรีบกลับมาตอบรับคำเรียกร้องของท่านเราะสูล ศ. จนเกือบจะฆ่ากันเองเสียแล้ว เมื่อเห็นเช่นนี้ท่านเราะสูล ศ. จึงมีความสุขมาก ท่านหัวเราะจนเห็นฟันกราม ในที่สุดปัญหานี้ก็คลี่คลายไปด้วยความเมตตาจากอัลลอฮฺ ที่ส่งผ่านอุมมุสะละมะฮฺ รฎ

Continue reading “อบูสะละมะฮฺ – อุมมุสะละมะฮฺ”

Posted in มุมคุณแม่,มุมภรรยา,มุมสะกิดเกลา

ผู้จัดการ “บ้าน”

ถ้าพูดถึงคำว่า “ผู้จัดการ” เราคงนึกถึงห้องทำงานแอร์เย็นฉ่ำ เก้าอี้หมุนนุ่มๆ และการนั่งทำงานหน้าคอม .. เราก็มีโหมดนั้นเช่นกัน แต่ผู้จัดการของเรา ยังรวมถึงการลงมือ วางแผนคิดสอนเอง ไปจนถึงจัดการงานบ้าน งานเด็ก ทำกับข้าว อาบน้ำ ล้างก้น ฯลฯ เรียกว่า ลงมือจัดการด้วยตัวเองเลยทีเดียว แต่ในเรื่องนี้ขอคุยแค่มุมเล็กๆ มุมหนึ่งของหน้าที่นี้ ในหน้าที่ “จัดการบ้าน” ก่อนแล้วกันค่ะ

18600739_10211283372818376_1569290405_nออกตัวเลยว่า ไม่ใช่แม่บ้านมืออาชีพ และคิดกลับไปกลับมาหลายรอบว่าจะโพสเรื่องนี้ดีมั้ย กลัวโดนหัวเราะเยาะ แต่กระนั้นก็มีหลายคำถามจากแม่ๆ ที่ลูกหลายว่าเราจัดการยังไง … นั่นสินะ ถ้าได้แบ่งปันแนวทางที่เป็นประโยชน์ให้คนอื่นได้ก็น่าจะดี

เริ่มต้นเรื่องราวจากการค้นหาข้อมูล จริงจังก็เริ่มที่หนังสือ “ชีวิตดีขึ้นทุกๆ ด้าน ด้วยการจัดบ้านแค่ครั้งเดียว” ของ คนโดะ มาริเอะ และก็ท่อง Pinterest ไต่อ่านไปตามบล็อกของนักจัดระเบียบบ้านทั้งหลาย เราจะเห็นแม่ๆ ลูกหลาย หลายครอบครัวที่เค้าก็ทำกันได้น้อ และเชื่อว่าเป็นผลมาจากดุอาอฺ “ขอให้เราจัดการอะมานะฮฺต่างๆ ได้อย่างดี” อันนี้ที่ขอเป็นดุอาอฺแรกๆ ประจำตัว  ส่วนเนื้อหาที่จะนำเสนอต่อไปนี้ มาจากสรุปๆ เก็บๆ เท่าที่พอเก็บได้จากหน้งสือและข้อมูลที่เสริช รวมกับผลที่ได้จากการลงมือทำจริง กับ 7 ชีวิตที่ไม่มีคนรับใช้ ด้วยความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺ อัลฮัมดุลิลลาฮฺ

ถ้าพร้อมแล้วไปดูเทคนิคเหล่านั้นกันเลย… (ขออนุญาตไม่ใส่รูปเยอะเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว ใช้จินตนาการร่วมไปจ้ะ)

Continue reading “ผู้จัดการ “บ้าน””

Posted in มุมคุณแม่,มุมภรรยา,มุมสะกิดเกลา

ราชินีแห่งบ้าน

2014-06-22 11.13.33

วันนี้ขออนุญาตแบ่งปันเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ สำหรับคุณแม่บ้าน 3 ประการที่ไม่ควรมองข้าม เพื่อผลงามๆ ของกำลังใจในวันที่(น่า)อ่อนล้า แต่อาจไม่อ่อนล้า เพราะเรามีพลัง

1. ดุอาอฺให้หนัก  โดยเฉพาะเรื่องที่เราอยากปรับปรุงแก้ไข คนเรามีโอกาสที่จะทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก ตราบใดที่เราไม่ตั้งใจ เสียใจ ขออภัยโทษ และอยากแก้ไข อัลลอฮฺทรงเมตตาเสมอ  ดุอาอฺให้หนักในเรื่องที่เป็นปัญหา ทั้งเรื่องนิสัยข้อบกพร่องของเรา หรือเรื่องราวของลูกๆ ที่อยากให้เปลี่ยนแปลง

2. อัลกุรอานรายวัน  อาจจะวันละไม่มาก ไม่นาน แต่รักษาให้ได้ทุกวันสม่ำเสมอ  ทั้งการอ่าน ใคร่ครวญความหมาย ให้รู้สึกว่าหัวใจเราได้สัมผัสอัลกุรอานอย่างแท้จริง  สังเกตช่วงเวลาที่สงบของวัน ให้เวลาแน่นอน(อาจไม่ยาวนาน แต่ทำได้จริง) เช่น หลังละหมาดศุบหิ  ก่อนที่เราจะวุ่นวายกับภารกิจนานาในบ้าน

3. ฟังบรรยาย  อาจเป็นเพราะความรับผิดชอบมีลูกเล็ก ทำให้เราห่างจากบรรยากาศการเรียนรู้ศาสนา แต่ดาวเทียมตอนนี้เอื้ออำนวยมากสำหรับการรับความรู้ เปิดเจอบรรยายเมื่อใด บังคับจิตใจให้หยุดฟังบ้าง อย่ารีบเปลี่ยนช่อง บางทีเป็นเรื่องที่เรารู้อยู่แล้ว แต่เผลอลืมไป บรรยายจากอาจารย์คนนั้นย้อนให้เราได้คิดทบทวน หรือบางประโยคบางบทเรียนที่สะกิดใจและเปลี่ยนความตั้งใจของเราให้ดีขึ้นก็เป็นไปได้ บิอิซนิลลาฮฺ

สามประการเล็กๆ นี้ หากรักษาไว้ จะช่วยให้หัวใจเราอิ่มเอม พร้อมรับเรื่องราวและภาระต่างๆ ในแต่ละวัน พร้อมกันนั้น ถ้าหากรู้สึกว่าภารกิจของเรามีมากเหลือเกิน อาจใช้วิธี “ลำดับ” และ “ปล่อยวาง” เข้าร่วมด้วย เช่น งานบ้านที่มีมากมายเกินจะทำได้ในคราวเดียว ให้ลำดับว่างานไหนต้องทำก่อน จำเป็นกว่า ก็เลือกทำงานนั้น แล้วปล่อยวางงานอื่นก่อน (ไม่ใช่ไม่อยากจะทำงานอื่น แต่มีข้อจำกัดที่ทำได้ทีละไม่มาก)  ลงมือทำให้เสร็จสักงาน หยุดชื่นชมและมีแรงใจสักพัก พอมีเรี่ยวแรงก็ขยับทำงานต่อๆ ไป เป็นเทคนิคที่คุณแม่ลูกหลายใช้กับบ้านที่ไม่มีคนรับใช้ และเผื่อพี่น้องท่านใดจะต้องการนำไปใช้ได้ค่ะ

 

Posted in มุมคุณแม่,มุมภรรยา,มุมสะกิดเกลา,PPLคุย

น้ำลด… บทเรียนเพิ่ม

ตอนนี้สถานการณ์น้ำที่บ้านเราลดลงจนสามารถใช้ชีวิตปกติได้แล้ว อัลฮัมดุลิลลาฮฺ ไวกว่าที่คิดไว้มาก ก่อนกลับไปขอบันทึกอะไรใส่ไว้ก่อน ด้วยอารมณ์ เสียงลม และบรรยากาศชวนเขียนตอนนี้เลย… หลายบทเรียนที่เข้ามาในช่วงเวลาไม่กี่สัปดาห์นี้ รีบจดไว้เร้วว

1. บทเรียนยามเช้า

เวลาที่เหมาะสุดสำหรับคุณแม่บ้านที่อยากรักษาการอ่านและทบทวนอัลกุรอานทุกวัน คือ ยามเช้า(หลังศุบหิ) เพราะเป็นเวลาที่เด็กๆ ยังไม่ตื่นหรือตื่นเฉพาะเด็กโต บรรยากาศสงบเงียบ ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสว่าง แสงอาทิตย์ค่อยๆ ทวีความสว่างสาดเข้ามาในห้อง เป็นบรรยากาศที่ชวนรำลึกถึงอัลลอฮฺมาก หลังจากที่ได้อ่านในละหมาด (ชวนอินกับความหมายแล้ว) ก็ต่อด้วยการใคร่ครวญและทบทวนบรรดาอายาตต่างๆ แล้วนั่งเงียบๆ นึกต่อถึงอะไรต่อมิอะไรในชีวิตนี้กับอัลลอฮฺเพียงลำพัง  อันนี้ยังไม่ได้รวมถึงภาคผลและความจำเริญของการอ่านกุรอานในยามเช้าอีก … สุดคุ้ม!

หลังจากนี้เมื่อเด็กๆ ตื่นขึ้น ความสงบเงียบก็จะถูกกลืนกินไปในบางเวลา และบางเวลาที่มีความสงบ สภาพร่างกายและจิตใจเราก็อาจไม่สดชื่นเท่าไรนัก บางทีเราก็ง่วนกับภารกิจอะไรต่ออะไรในชีวิตจนไม่คิดจะนั่งหยิบกุรอานมาอ่านด้วยซ้ำ (ขออัลลอฮฺทรงคุ้มครองเราจากสภาพนี้)

อัลกุรอานยามเช้าที่บางสะพาน เหมือนวีดีโอที่ฉายภาพทิวทัศน์ประกอบ แต่สดกว่า ใสกว่า และมีกลิ่นธรรมชาติบริสุทธิ์ประกอบด้วย มันช่วยเพิ่มอรรถรสได้อย่างบอกไม่ถูกเชียวว

2. บทเรียนเรื่องเวลา

ในช่วงแรกที่เราอยู่โดยไม่มีนาฬิกาแขวน มันไม่ค่อยสะดวกนะ ที่จะหยิบมือถือมาดูนาฬิกาทุกครั้งที่เราต้องการ ไม่เหมือนแหงนหน้ามองที่ทำไ้ด้ตลอด  การไม่รู้เวลาทำให้ระบบการจัดการในชีวิตเรารวนเล็กๆ แต่มันใหญ่ขึ้นเมื่อเราต้องดูแลเวลาของเด็กๆ อีกหลายชีวิตด้วย  ตอนนี้ล่ะ เห็นความสำคัญของนาฬิกาแขวนที่แสนจะปกติมากเมื่ออยู่บ้าน แล้วก็บันทึกไว้ว่า “นาฬิกา” เป็นอีกหนึ่งความจำเป็นในการเดินทาง

3. บทเรียนเรื่องเสื้อผ้า

ช่วงแรกที่เรามีเสื้อผ้าติดกันไปไม่กี่ชุด สำหรับซักเปลี่ยนทุกวัน เล่นเอาเราใช้เวลากับการจัดการเสื้อผ้าทุกครึ่งวัน บวกกับภารกิจอื่นๆ ในชีวิตประจำวันแล้ว.. แทบไม่ต้องคิดเรื่องทำอะไรอื่นกันเลย  อัลฮัมดุลิลลาฮฺ นี่ก็เป็นอีกบทเรียนให้เห็น นอกจากว่าเสื้อผ้าคือริซกีที่มาจากอัลลอฮฺแล้ว การมีเสื้อผ้าพอใช้(ไม่ต้องซักทุกวัน) ก็ช่วยให้เรามีเวลาสำหรับการทำงานศาสนามากขึ้นด้วย

ขากลับเราได้กระเป๋าใบใหม่จากถุงผ้าอ้อมสำเร็จรูป ไว้ใส่เสื้อผ้าเด็กๆ กลับกรุงฯด้วย

4. บทเรียนยามมืด

ยามมืดของต่างที่ เป็นอะไรที่ตรวจสอบอะกีดะฮฺเราได้ดีทีเดียวเนอะ เรารู้สึกยังไง เราเชื่อมั่นยังไง .. นั่นก็คือคำตอบที่สอดรับกับความเชื่อของเรา ก็เป็นอีกเรื่องที่ได้ตรวจสอบตัวเองชัดๆ
“لا حول ولا قوة إلا بالله” (ลาเหาละวะลากูวะตะอิลลาบิลลาฮฺ)
ไม่มีอำนาจและพลังใดๆ นอกจากด้วยอำนาจของพระองค์)

และในส่วนหนึ่งของกลางคืน เราจะยืนหรือนอน ทริปนี้ก็ได้พิสูจน์ว่ามันไม่ได้ขึ้นอยู่กับสถานที่ อยู่ที่ตัีวเราเองต่างหาก

5. บทเรียนหน้าจอ

ยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้นว่าเราเป็นนักทำงานหน้าคอมตัวยง ช่วงเวลาแรกๆ ที่แทบไม่ได้แตะคอม ทำเอาระบบหัวใจสั่นรวน สภาพจิตใจย่ำแย่ ต่างจากช่วงเวลาหลังที่ได้กลับมาโลดแล่นที่หน้าคอมอีกครั้ง

แต่ในมุมหนึ่งก็ได้เห็นชีวิตหน้าคอมที่น้อยลง สายตาที่มองต้นไม้ ท้องฟ้า ทะเล มากขึ้น ทำให้หัวใจเราเหมือนได้พักและมีกำลังขบคิดอะไรใสขึ้น มันก็คืออีกคำเตือนแห่งความพอดีสำหรับเวลาหน้าจอ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน “ความพอดี” ก็เป็นอะไรที่คู่ควรเสมอ

6. บทเรียนหน้าบ้าน

ที่บางสะพานรอบบ้านเปิด เป็นพื้นที่กว้างสำหรับวิชานอกบ้านที่เหมาะมาก  ช่วงแรกของผู้ใหญ่และเด็กกรุงฯ ต้องอาศัยเวลาในการสร้างความคุ้นเคยกับกิจกรรมนอกบ้านสักหน่อย  เรายังไม่ค่อยชินกับการเล่นอะไรจากวัสดุธรรมชาติ มันดูน่าจะเป็นเรื่องพื้นๆ นะ แต่กลับเป็นเรื่องยากสำหรับคนกรุงฯ

เราใช้เวลาปรับตัวกันพักใหญ่ กว่าเด็กๆ จะชินและชอบกับกิจกรรมนอกบ้าน สัปดาห์ก่อนกลับนี่ล่ะ ที่เราแทบจะไม่เห็นเด็กๆ เล่นในบ้าน (นอกจากต่อเลโก้จีนและอ่านหนังสือ) ใช้เวลากับรอบบ้าน เก็บไม้ ไล่ตี ขี่จักรยาน กางเต้นท์ เล่นว่าว ฯลฯ  … ค่อยคุ้มที่มาอยู่ริมทะเลหน่อยแฮะ

7. บทเรียนในบ้าน

สาว่าช่วงน้ำท่วมหรือหนีน้ำท่วมจะเป็นโอกาสให้ครอบครัวอบอุ่นกันทั่วหน้า บ้านเราก็เหมือนกัน ในส่วนครอบครัวเล็กของเราก็อยู่ด้วยกันมากขึ้น (อันที่จริงเกือบตลอด) และส่วนของครอบครัวใหญ่ ด้วยการเปลี่ยนสถานที่ บริบทการใช้ชีวิตของพวกเราจึงเปลี่ยนไปบ้าง ทำให้ได้รู้จักและเรียนรู้กันมากขึ้น Continue reading “น้ำลด… บทเรียนเพิ่ม”