เมื่อเพื่อนร่วมทางของฉันคืออัลกุรอาน

ด้วยความจำอันบกพร่อง ทำให้หลายๆ เนื้อหาในหนังสือที่อ่าน เหลือไม่ครบถ้วนในสมอง แต่ก็มีหนังสือบางเล่ม ที่ไม่ว่าจะอ่านไปแล้วกี่ปี กี่เดือน ความประทับสะกิดใจก็ยังตราตรึง จนมันหวนชวนให้รีวิว ยิ่งเมื่อเราตัดสินใจรีวิวหนังสือเลี้ยงลูกแล้ว จะมีเหตุอันใดไฉนเล่ามิให้รีวิวหนังสือที่น่ารีวิวเล่มนี้ เหลือก็แต่จังหวะที่ลงตัว ที่ตั้งใจอยู่นานกว่าจะได้เขียนในวันนี้ อัลฮัมดุลิลลาฮฺ

ก่อนได้อ่านหนังสือเล่มนี้ เรามีคำถามอยู่ในหัวมานานว่า “คนที่ท่องจำอัลกุรอาน เขามีตารางชีวิตยังไงกันนะ?” และเราก็หวังจะหาคำตอบจากหนังสือ “เมื่อเพื่อนร่วมทางของฉันคืออัลกุรอาน” เล่มนี้

เมื่อเปิดอ่านบทแรกกับคุณยายอายุ 82 ปีที่ท่องจำอัลกุรอานได้จบเล่ม เราพบประโยคที่บอกว่า “ช่วงก่อนนี้ชีวิตคุณยายก็ยุ่งๆ กับลูกๆ และงานบ้าน มาลงตัวช่วงหลัง” ทำให้เราถอดใจว่าเราคงต้องรอภาวะหลังจากชีวิตช่วงนี้ไปอีกสินะ แต่เมื่ออ่านบทต่อๆ ไป คำตอบก็พลิกผัน… 

เราพบชีวิตของแม่ลูกสองที่ท่องจำอัลกุรอานได้ทั้งเล่ม พบชีวิตของผู้คนหลากหลายสถานะ ที่พวกเขาทำสิ่งเดียวกันคือ ท่องจำอัลกุรอานทั้งเล่ม และในตอนท้ายของเล่ม ก็ยังมีตัวอย่างของแม่ลูกหลายที่ท่องจำอัลกุรอานได้จนจบเล่ม พวกเขาทำยังไงกัน?

ถ้าอยากรู้ว่า หนังสือเล่มนี้ได้ตอบคำถามที่เราตั้งไว้ตอนต้นไหม ก็แนะนำให้หาซื้อมาอ่านค่ะ แต่เราเพียงจะยกบางส่วนที่เราได้จากหนังสือเล่มนี้ ซึ่งบางคนอาจคาดไม่ถึง คือ “ความจำเริญในชีวิต”

ใช่ มันเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น แต่คนที่ได้รับจะสัมผัสมันได้ และความเหมือนกันของผู้คนในหนังสือเล่มนี้ก็คือ เขาได้รับความจำเริญ (บะเราะกะฮฺ) จากการท่องจำอัลกุรอาน

แน่นอนว่า เส้นทางของการท่องจำอัลกุรอาน ก็ไม่ได้สะดวกง่ายดาย เขาต้องเริ่ม ต้องตั้งใจ สิ่งที่พวกเขาทำเหมือนกันก็คือ “การจัดเวลาให้” ซึ่งไม่ว่าชีวิตจะอยู่ในบริบทไหน ถ้าเราเห็นความสำคัญของสิ่งใด เราก็จะพยายามจัดเวลาให้มันได้เสมอ และสำหรับคนที่ชีวิตมีภาระผูกติดหลายสิ่ง เขาจะจัดเวลาได้ ก็ด้วยการสละบางสิ่งลง

สรุปแล้วคงไม่ขอเล่าทั้งหมดว่าหนังสือเล่มนี้บอกอะไรเราบ้าง เพียงแต่อยากให้เห็นว่า การได้อ่านหรือแสวงหาความรู้สักเรื่อง มันก็คือสิ่งดีๆ ที่เพิ่มเติมในชีวิตเรา และในเรื่องของการท่องจำอัลกุรอานนี้ แม้เราไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องท่องจำได้จนจบ 30 ญุซ การอ่านหนังสือเล่มนี้ ก็เพิ่มความตั้งใจของเราในการเริ่มต้นอย่างจริงจัง และรักษามันให้สม่ำเสมอ หรืออาจจะเพราะว่า การท่องไปในชีวิตของผู้คนเหล่านี้ “สร้างแรงบันดาลใจ” ให้กับเรา

(หมายเหตุ ขออภัยถ้าเนื้อหาบางส่วนคลาดเคลื่อน เขียนจากความรู้สึกที่จำได้)

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด

Up ↑

%d bloggers like this: