ลูก… คนทำงาน

การทำบ้านเรียน ไม่มีหลักสูตรไม่มีอะไรสำเร็จรูป เมื่อเราจะเลือกให้เหมาะกับเด็กที่แต่ละคนก็มีลักษณะเฉพาะ มันก็ย่อมต้องใช้เวลา ใช้ความอดทน ใช้ความพยายาม ลองผิดลองถูก แต่ถ้าเรามั่นใจในทางที่เลือกเดิน มันก็เพียงพอที่จะให้เราพยายามต่อไป

ในฐานะคนที่ทำงานศาสนา หลายครั้งที่อดคิดไม่ได้ว่า เราอยากจะวางมือจากงานอื่นๆ เพื่อมาเต็มที่กับลูกๆ ในเมื่ออัลลอฮฺให้เรามั่นใจในเส้นทางนี้ … แต่แล้วก็หลายครั้งหลายคราอีกเช่นกัน ที่เราได้ถูกเรียก ได้ถูกเลือก (ด้วยความเมตตาของอัลลอฮฺ) ให้ยังคงรักษาการทำงานศาสนาต่อไป ในบริบทและรูปแบบที่เราพอทำได้

นี่ละมัง ที่ทำให้รูปแบบการทำงานของเรา พยายามปรับไป เพื่อตอบโจทย์เด็กๆ ในสังคม เมื่อเรามีลูก เราจะรู้เลยว่าสิ่งที่เรามองหาคืออะไร เวลาไปงานฟังบรรยาย ถ้าจะให้เราได้นั่งฟัง ก็หมายถึงเด็กๆ ต้องมีกิจกรรมทำ (ยกเว้นเด็กบางคนที่สามารถอยู่ได้ไม่กวน ซึ่งไม่ใช่ทุกคน) เวลาปิดเทอม เราก็มองหาค่ายดีๆ ที่จะฝากฝังลูกๆ ได้ … พอนึกออกแล้วใช่ไหมว่า เราควรจะทำงานอะไรบ้าง

ในบ้านเรียนของเรา นอกจากจะพยายามจัดแต่ละวันให้ลงตัว มันยังมีวาระพิเศษแทรกมาเรื่อยๆ นั่นคือ การไปออกบู้ทตามงานต่างๆ บางทีเราใช้เวลาเตรียมงานเอกสารล่วงหน้าอย่างน้อยเป็นสัปดาห์ เตรียมแพ็คข้าวของวันถึงสองวัน ที่เราจะไม่ได้เรียน แต่เราได้เห็นว่า การทำงานตรงนี้แหล่ะ คือสิ่งที่ลูกได้เรียนรู้

ลูกได้มอง ถาม พยายามเข้าใจว่าเราต้องทำอะไรบ้าง ลูกวิ่งไปซื้อหาของบ้าง บางคนก็นั่งข้างๆ ขออ่านไฟล์เศาะหาบียะฮฺที่อุมมีกำลังเตรียม พอถึงวันงานเราก็ขนข้าวของครอบครัวกันไป แล้วก็อย่างที่เห็นในภาพ …

19840144_10211792832074539_463465604_o

เราบอกไม่ได้ว่าสิ่งที่เรากำลังทำนี้ มันจะก่อผลดีอย่างไรต่อลูกบ้าง มันเป็นเรื่องของเวลาและอนาคต ที่ถ้าอัลลอฮฺจะให้เกิด มันก็จะเกิดขึ้น … ณ เวลานี้เราเพียงวางแผนและพยายามทำให้เต็มที่ในความสามารถของเรา แล้วเราก็เชื่อมั่นในคำกล่าวหนึ่งของเชคที่บอกว่า

“คนทำงานศาสนา อัลลอฮฺจะไม่ทิ้งอย่างแน่นอน!”

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด

Up ↑

%d bloggers like this: