ตารางบ้านเรา

15400890_10209829553033790_3296331240997930360_n(2)ถ้าเป็นครอบครัวบ้านเรียนขนานแท้จะรู้ว่า ตารางเรียนนั้นไม่ใช่สิ่งจำเป็น เพราะเราเรียนรู้กันไปตามความสนใจของลูก เพียงในแต่ละวันอาจพอมีกำหนดการหลวมๆ ว่าทำอะไรตอนไหน  … แต่กระนั้น เมื่อบ้านเรียนเราประกอบด้วยหลายชีวิต สองช่วงวัย (ประถม-อนุบาล) เราจึงต้องทำอะไรแบบกึ่งแบบแผนดูบ้าง

เราเคยทำตารางแบบเป็นวิชาแบบในโรงเรียน แล้วก็พบว่ามันขัดแย้งกับความอยากเรียนของลูกสุดๆ ในเวลานั้นเราปรับชีวิตเข้าโรงเรียนไป … แต่ตอนนี้เรากลับมาทำบ้านเรียน พร้อมกับความมุ่งมั่นใหม่ที่จะปรับตารางให้ไฉไลใช้ได้จริง ก็ออกมาเป็นตารางที่เห็น (อันที่จริงอยากลองใช้นานกว่านี้ แต่มีบางสิ่งที่ชวนให้เราโพสเร็วขึ้น) 

ตารางอยู่นี่จ้ะ

ช่วงเช้าเราให้เวลาสบายๆ กับภารกิจ พร้อมกับติดตามข่าวสารไปด้วย เพราะเรามองว่าเป็นการเปิดโลกทัศน์ ได้ภาษา สังคม ฯลฯ ไปในตัว ก่อนจะเริ่มเรียนอย่างเป็นทางการ ตารางนี้ก็เป็นการวางคร่าวๆ แบบที่เปิดให้เลือกได้ เพื่อให้ยังคงความยืดหยุ่น เราเน้นการเรียนของพี่โต ส่วนน้องเล็กเราก็มีกิจกรรมไว้ในใจ แต่ให้เขาทำไปแบบไม่ต้องวางแผนจริงจัง เพราะเราเห็นแววว่าพี่โตจะไปทางด้านสามัญ และเราต้องเตรียมเนื้อหาวิชาการเพื่อให้เขาเข้าระบบ อินชาอัลลอฮฺ … เราหวังว่าตารางนี้มันจะเป็นคำตอบของบ้านเรา และอาจเป็นคำตอบของบ้านอื่นด้วย

ที่จริงตารางนี้เราคิดมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ด้วยกับหลายสิ่งที่ถาโถมเข้ามา (ไม่ได้เว่อร์ไป) มันทำให้เราไม่สามารถอยู่นิ่งและจัดการบางสิ่งที่เราตั้งใจได้  เราเคยทำบ้านเรียนให้ลูกคนเดียว ตั้งหลักกันนานสองนานกว่าจะเข้าใจและจะไปต่อ พอถึงเวลานั้น ก็มีเหตุให้ลูกอีกสองคนออกมาทำบ้านเรียน ประมาณนี้ มันมีปัจจัยในบ้านที่ปรับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ยังไม่นับปัจจัยข้างนอกที่เข้ามาในเวลาไล่เลี่ยกัน คือเรารู้สึกดีที่มีคนวางใจและอยากให้เราช่วยเหลือ แต่ขณะเดียวกัน เราก็อยากจะรู้สึกดีที่มีคนเข้าใจในภาระของเราและไม่คาดหวังกับเรามากนักเช่นกัน

ราวกับเป็นบททดสอบที่มาเป็นระยะ มันชวนย้ำให้เราถามตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ได้คำตอบเดิม เหตุผลง่ายๆ เพียงแค่ลูกเราไม่เหมือนใคร และเราก็คิดว่ามันคุ้มที่เราจะดูแลหัวใจของลูกก่อน ความรู้หาได้ไม่มีเวลาจำกัด แต่ถ้ามีแผลในใจรักษายังไงก็ไม่เหมือน ย้ำเลยว่าไม่ใช่ความผิดของใคร แค่ลูกเราไม่เหมือนใคร

และเมื่อได้อยู่ด้วยกันแล้ว มันก็ยิ่งย้ำคำตอบว่า “ใช่” แม้เราจะกังวลมาตลอดว่าเราจะจัดการลูกๆ อย่างไร แต่พอย้อนคิดทีไรก็ได้คำตอบเดิม…

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด

Up ↑

%d bloggers like this: