ผู้จัดการ “บ้านเรียน”

ขอ2842แวะบันทึกการจัดการในมุม “บ้านเรียน” บ้าง

ถามว่าตอนนี้ “ลงตัว” รึยัง ตอบเลยว่า “ยังค่ะ”
แต่ถามว่า “แล้วอะไรที่ทำให้เรามั่นใจเดินต่อในเส้นทางนี้ ก็คงเพราะร่องรอยการเปลี่ยนแปลงดีๆ ที่ปรากฏให้เห็น

บ้านเรียน ไม่เหมือนโรงเรียนค่ะ เปิดเทอมปุ๊บไม่ได้มีหลักสูตรมีตารางสอนมีคนสอนรอไว้เลย (อันที่จริงก็ทำรอได้ แต่เนื่องจากภารกิจช่วงปิดเทอมของเราทำให้ต้องมาเตรียมเปิดเทอมเอาช่วงนี้) สรุปว่า ณ เวลานี้ ยังไม่ได้มีวิชาการปังๆ มีตารางตายตัวแน่นอน แต่เราเริ่มเห็นภาพชัดขึ้น มีวิชาที่ใส่เข้าไปบ้างแล้ว และกำลังเพิ่มปรับให้เข้าที่ เรื่องนี้เราคงไม่เล่าอะไรเยอะ จนกว่าจะผ่านจุดลงตัวช่วงนั้นก่อนนะคะ

แต่สัญญาณที่ช่วยให้เรายืนยันยืนหยัด ก็ด้วยหลายๆ เหตุผลต่อไปนี้ เช่น

  • การเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นของลูกๆ อันนี้ขอเน้นในมุมสภาพอารมณ์และมารยาท เป็นเป้าหมายหลักที่เราทำบ้านเรียนให้ลูก เรื่องนี้มาก่อนวิชาการ อัลลอฮฺให้ความช่วยเหลือ เราดุอาอฺ อ่านหนังสือ ทดลองปรับเปลี่ยนวิธีเข้าหาลูก (เริ่มปรับที่ตัวเราก่อน) แล้วอัลลอฮฺก็ให้เราเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น เช่น ลูกคนโตที่เคยเป็นเด็กที่สนใจแต่ตัวเอง เรา Upgrade ให้ลูกมาอยู่ทีมพ่อแม่ช่วยดูแลน้อง แต่ก็นั่นล่ะค่ะ ตามประสาเด็ก เรายังเอาแน่นอนกับตัวเองไม่ได้จะคาดหวังอะไรนักกับลูก แต่เราก็เห็นมากขึ้นกับสิ่งดีๆ ที่เปลี่ยนแปลงมา บิอิซนิลลาฮฺ
  • ความช่วยเหลือที่อัลลอฮฺส่งผ่านมา ไม่ว่าจะเรื่องการจัดการของเราเอง หรือ “ครู” ที่อัลลอฮฺให้เดินเข้ามาและส่งความช่วยเหลือให้ครอบครัวเรา … อัลฮัมดุลิลลาฮฺ วะญะซากุมุลลอฮุคอยรอน

เพียงสองข้อหลักๆ นี้ ก็เพียงพอให้เราเดินต่อ  ไม่มีใครรู้คำตอบแน่ชัดค่ะว่าอะไรที่เหมาะกับเราในวันนี้ นอกจากเราจะถามต่ออัลลอฮฺ และเมื่อความพึงพอสงบใจมันเกิดขึ้น น่าจะเป็นสัญญาณที่ชัดเจนพอสำหรับดุอาอฺและอิสติคอเราะฮฺเรื่อยมา

ทุกชีวิตมีปัญหา ถ้าเรามองเห็นและแก้ไขมัน นั่นก็คือแนวทางที่เราพยายามจะไปสู่ความสำเร็จ  ความสำเร็จของการศึกษาลูกเรา ก็เช่นเดียวกับความสำเร็จของเด็กๆ ที่เรียนโรงเรียน เรายังไม่อาจรู้ได้ว่าความสำเร็จของความรู้ในวันนี้จะเป็นอย่างไร จนกว่าจะรอดูอีกหลักสิบปีข้างหน้า และที่สำคัญกว่าคือบัญชีในโลกหน้า … อย่าเพิ่งรีบตัดสินเราเลยค่ะ แต่ละคนก็มีภาระของตัวเอง โฟกัสเพื่อตรวจสอบทบทวนตัวเองกัน เพื่อที่เราจะประสบความสำเร็จร่วมกันในโลกหน้า ด้วยความช่วยเหลือของอัลลอฮฺ

สุดท้าย ถามว่า “อุมมีเหนื่อยมั้ย” … ตอบไม่ถูก เพราะไม่ได้โฟกัสกับคำนี้มานานแล้ว รู้แค่ว่าพยายามจัดแบ่งงานที่ใช้แรงกระจายไปไม่รวมในวันเดียว ช่วงไหนไม่มีแรงก็พัก ก็เป็นเช่นนี้เป็นปกติ  ถ้าส่งลูกไปโรงเรียนแล้วจะหายเหนื่อยมั้ยก็คงไม่ใช่ แต่ลูกๆ อยู่กับเราวันนี้เห็นพัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงที่ดี มีความสุขมั้ย ตอบได้อย่างมั่นใจเลยค่ะว่า “มีความสุข” ด้วยความเมตตาของอัลลอฮฺ

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด

Up ↑

%d bloggers like this: