Posted in บันทึกบ้านเรา, มุมคุณแม่, มุมสะกิดเกลา

ชีวิตดี๊ดี

الحمد لله رب العالمين على كل حال

ขอเริ่มต้นชีวิตดีๆ ด้วยการย้อนสู่ความเจ็บปวดใจหนักๆ ที่เพิ่งผ่านไป…

Jpeg
Jpeg

ในช่วงเวลาที่ซอฟวานเข้าโรงพยาบาลด้วยโรค RSV นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ลูกๆ นอนโรงพยาบาล แต่ทุกครั้ง ประมาณวันที่ 2 ฉันก็จะเห็นสภาพที่ดีขึ้น รอยยิ้มของลูก … ด้วยเหตุนี้เองที่ครั้งนี้ฉันยิ้มไม่ออก  สองวันก็แล้วที่ลูกยังร้องและดูแย่ไม่ต่างจากเดิม ฉันร้องไห้ไปกับลูกไม่รู้กี่ครั้ง พลางนึกถึงหะดีษที่ชวนคิดว่า ฉันจะได้รับเกียรติ ที่อัลลอฮฺจะรับลูกกลับคืนไปในตอนเด็กหรือ?คิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเกือบจะเขียนเรื่องยาวให้ชีวิตหลังจากนั้น ฉันต้องรีบดึงตัวเองกลับ ยังไม่คิดอะไรทั้งสิ้น อยู่กับ ณ ตอนนี้ อะไรจะเกิดขึ้นด้วยกำหนดของอัลลอฮฺ ก็ดู ณ เวลานั้นแล้วค่อยคิด

พลันวันนั้น ร้านหนังสือออนไลน์ชื่อคุ้นเคยแห่งหนึ่งได้อัพรูปหนังสือออกไม่นาน ฉันคิดว่ามันเหมาะมากสำหรับช่วงเวลานี้ ฉันรีบติดต่อสายส่ง(จำเป็น)ของโรงพยาบาลที่อยู่ แล้วได้รับหนังสือวันรุ่งขึ้น ฉันอ่านรวดเดียวเกินครึ่งเล่ม ด้วยหวังว่าจะได้รับสารจากหนังสือทั้งหมด แล้วผลที่ได้ก็เกินคุ้ม ฉันยอมรับนะ ที่อัลลอฮฺกำหนดให้ลูกปวย แต่ฉันไม่ได้ “ยิ้มรับ” มัน เหมือนบรรดาผู้ยิ้มรับบททดสอบในหนังสือเล่มนี้ … แล้วก็ เพียง หนังสือเล่มนี้ ที่มีผลต่อตลอดชีวิตของฉัน

ในบททดสอบครั้งนั้น ยังมีเรื่องราวดีๆ อีกมากมาย เช่น คุณป้าที่ส่งอาหารอร่อยๆ ให้จนวันสุดท้ายก่อนกลับบ้าน ชีวิตที่ได้อยู่นิ่งๆ พักร่างกาย และใช้สมองครุ่นคิดกับสิ่งที่ควรใช้ ความช่วยเหลือและกำลังใจจากญาติพี่น้อง และอะไรต่ออะไรอีกมากมาย ในช่วงหนึ่งแห่งบททดสอบ เป็นอีกครั้งที่ยืนยันความดีงามของทุกเรื่องราวที่อัลลอฮฺทรงกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

แท้จริงแล้ว “ชีวิตดี” มิใช่การมีอะไรเยอะแยะมากมาย แต่อยู่ใน “หัวใจที่พอเพียง” ต่างหาก

Jpeg
Jpeg

แนะนำจริงๆ สำหรับคนที่ยังไม่ได้ “ยิ้มรับ” กับทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ต้องอ่านเล่มนี้ให้ได้นะ ขออัลลอฮฺตอบแทนความดีและประทานความจำเริญแก่คณะผู้จัดทำบุ๊คกาซีนปลุกหัวใจเล่มนี้… สำนักพิมพ์มิรอาต

https://miratbooks.wordpress.com/2015/12/14/hayatan-tayyibah/

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom