Posted in ภาษาไทย, มุมคุณแม่, หลักสูตรการเรียนรู้

เขียน-อ่าน-บ้านเรา

202265_4628171460574_1239053457_o

ออกจะประสบการณ์น้อยไปสักนิด สำหรับลูกคนโตที่แค่ 7 ขวบ กับการแชร์เรื่องการสอนเขียนอ่านลูก ผนวกกับที่ลูกก็ไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นเป็นอัจฉริยะ จึงมิอาจเป็นตัวอย่างที่ดีเด่นในสังคมได้ เพียงขอบันทึกขั้นตอนหนึ่งจากการก้าวเดินของบ้านเรา ที่มีรายละเอียดอันล้ำค่าน่าประทับจิต และเผื่อว่าจะให้แง่มุมแลกเปลี่ยนข้อคิดกับใครได้บ้าง

ว่าด้วยเรื่องเขียนๆ

278278_4628131699580_2099036701_o

เมื่อเริ่มเรื่องการสอนเขียน หาใช่การหยิบดินสอมาลากตามเส้นประหรือจับมือเขียน  แต่การฝึกเรื่องเขียนๆ เริ่มตั้งแต่การพัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็กของมือให้พร้อมทำงานเต็มที่ ด้วยการ “เล่น” จับ ขยำ ปั้นแป้ง เอานิ้วเขี่ยทราย ละเลงวัตถุที่มีผิวสัมผัสต่างๆ เล่นไม้บล็อก ตัวต่อใหญ่-เล็ก จิ๊กซอ วาดรูปอิสระ ขีดเขียนด้วยนิ้ว ปั๊มด้วยมือและแม่พิมพ์ธรรมชาติ ใช้มือเขียนกลางอากาศ ฯลฯ  สารพัดการเล่นที่ได้เรียนรู้และฝึกความพร้อมไปในตัว


หลังจากนั้นจึงเข้าขั้นหยิบดินสอเมื่อพร้อม…

169253_4628142059839_1803567203_o

หัดขีดเขียนเป็นตัว เป็นคำ อยู่ในกิจกรรมที่เด็กสนใจ  สำหรับบ้านเรา พี่ฮัมซะห์ไม่ใช่คนที่ชอบขีดเขียนสักเท่าไหร่ จึงปรับไปเรื่อย มากไปก็ลด น้อยไปก็เติม แต่เน้นจากสิ่งที่ลูกชอบมาดึงดูด เช่น ลูกชอบรถ ก็ให้มีรูปรถเข้าไว้  เริ่มหัดเขียนจากตัวอักษรในชื่อตัวเอง เขียนชื่อตัวเอง พยายามให้เขียนตามโอกาสต่างๆ โดยไม่ได้คัดตามเส้นประเป็นหน้าๆ (มีเด็กน้อยคนที่ชอบและเป็นบางอารมณ์ เช่น ซะอฺด) เขียนอะไรที่อยากเขียนผูกเข้ากับกิจกรรมที่ทำในชีวิตประจำวัน เช่น เขียนป้ายทะเบียนรถจักรยาน เขียนป้ายชื่อเวลาออกไปเที่ยวข้างนอก ฯลฯ  ที่ได้ผลมากคือ “ปากกาเพชร” จากร้าน 20 บาท ทำให้ชอบและมีความสุขที่จะเขียน จะเลอะลบไม่ได้บ้างก็ขอให้ได้เขียนไว้ก่อน พร้อมกันนั้นได้กระดาษโน้ต post it (จากร้าน  20 บาทเช่นกัน) พอดีเป็นรูปเสื้อกับเนคไท เลยให้เขียนประสมคำแล้วหัดอ่านไปในตัว

258384_4628126939461_1913131739_o

อย่างไรก็ตาม สำหรับลูกคนโตบ้านเราไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะไม่มีเพื่อนเขียนอยู่ข้างๆ (อาจจะแล้วแต่บุคลิกของเด็กด้วย) สังเกตจากน้องสองสามบ้านนี้ จะสนใจเวลาสอนพี่ อยากอ่านอยากเขียน พี่ทำการบ้านก็มารุมจะแย่งทำ ราวกับรอวลาที่ตัวเองจะได้ลงมือ

***

ว่าด้วยเรื่องอ่านๆ

241174_4628134699655_2110335777_o

บ้านเราปลูกฝังให้ลูกติดหนังสือตั้งแต่ยังอ่านไม่ได้ อ่านให้ฟังเรื่อยๆ ส่วนใหญ่คือเวลาก่อนนอนให้หยิบนิทานเล่มโปรดมาคนละเล่มสองเล่ม อ่านกันจนอุมมี/อะบีหลับนำไปก่อนนั่นล่ะ ถือว่าได้ผลมาก เพราะลูกๆ ติดหนังสือ เดินผ่านก็จะหยิบมาให้อ่าน ถ้าบอกว่าจะอ่านหนังสือให้ฟังนั่นเป็นช่วงเวลาวิเศษที่รีบวิ่งไปเลือกหนังสือเล่มโปรดมา  ว่างๆ ก็เปิดดูภาพบ้าง อ่านเล่าไปตามความจำที่ได้ แม้จะวนๆ จนจบเล่ม “เพื่อนๆ ไม่ทะเลาะๆ … เพื่อนๆ ไม่ทะเลาะๆ…”  บางคนก็เล่าเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตจากเรื่องคร่าวๆ ในหนังสือผนวกกับคำศัพท์ในชีวิตจริงที่แอบฟังอุมมีตอนคุยโทรศัพท์

พอถึงคราวควรหัดอ่านจริงจัง เคยลองเอาหนังสือแบบเรียนที่เป็นสีๆ มาชวนอ่าน แรกๆ ลูกอ่านได้ก็ภูมิใจ ต่อมาเริ่มยากขึ้นก็กลายเป็นไม่อยากอ่านล่ะ สุดท้ายก็เลิกไปเพราะวิธีนี้ไม่ใช่ แต่สังเกตว่าลูกจะจำคำเป็นภาพได้จากคำที่สนใจ เห็นบ่อย การเขียนบัตรเป็นคำๆ แล้วมาต่อเป็นประโยคตลกๆ (เพราะเนื้อหามันไม่ต่อเนื่องกัน) ก็ช่วนชี้ชวนให้สนใจอ่านได้แบบขำๆ (แต่เห็นได้ชัดว่าสนใจมากกว่าอ่านจากหนังสือเล่มๆ)  มีกลวิธีประดิษฐ์คำศัพท์สอดแทรกไว้ในการพับกระดาษก็เป็นกิจกรรมที่น่าสนใจ (มีหนังสือที่แนะวิธีเรื่องนี้โดยเฉพาะ)  และที่เห็นชัดสุดคือนิทานหัดอ่าน “มีนา-มานี” เรื่องสั้นๆ ภาพน่ารัก ที่จูงใจให้อ่านได้ และก็เป็นหนังสือในมือชุดแรกที่หยิบมาอ่านให้น้องๆ ฟังก่อนนอน

***

ตอนนี้พี่เข้าโรงเรียน ด้วยความช่วยเหลือของอัลลอฮฺกับความลงตัวที่เข้ามา เราได้ฝากฝังกับคุณครูถึงระดับความสนใจและพัฒนาการของลูก เมื่อผนวกกับแนวการสอนของโรงเรียนที่สอดรับกับแนวที่เราวางไว้ ไม่ได้ยัดเยียดความรู้ให้เด็ก แต่ก็มิได้ละเลย อัลฮัมดุลิลลาฮฺ ตอนนี้พี่ฮัมซะห์มีความสุขกับการอ่านเขียนวันละนิด แต่เห็นได้ชัดถึงความตั้งใจที่เพิ่มขึ้น บิอิซนิลลาฮฺ….  ยังไงๆ เราก็ยืนยันว่าลูกเราไม่ได้เก่ง (อาจจะอ่อนด้อยด้านนี้กว่าเด็กหลายๆ คนในวัยเดียวกัน) แต่ก็นั่งยันนอนยันว่า การจะให้ลูกได้เรียนรู้เขียนอ่านเมื่อยามพร้อม ตามจังหวะชีวิตที่ลงตัวและมีความสุข มันสุดคุ้มกับเวลาที่ช้ากว่าคนอื่นสักนิด กับความคิดสร้างสรรค์และอารมณ์ดีที่ไม่ถูกทำลาย

ปล. เด็กบางคนอาจมีความสนใจเรื่องเขียนอ่านเป็นทุนเดิม เขาจึงพร้อมและเรียนรู้ได้เร็วกว่าคนอื่นก็มิใช่เรื่องผิด เป็นลักษณะเด่นที่อัลลอฮฺให้ มาชาอัลลอฮฺ แต่สำหรับเด็กที่มิได้ถูกใจนักหนากับเรื่องเรียนๆ การให้เขาได้พัก ได้แวะ ได้เลือก เพื่อเติมความสุขเล็กๆ บ้างในระหว่างการเรียนรู้ ก็เป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย … ใช่มั้ยคะ

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s