Posted in มุมคุณแม่, มุมสะกิดเกลา, มุมเด็ก, PPLคุย

ของขวัญอีดุลฟิฏริ 1433

รูปภาพ

ครั้งที่สอง กับอีดุลฟิฏริที่ลาดพร้าว 80 … กับบรรยากาศยามเช้าที่คึกคัก

…………………………………….

ป้ายบอกทางที่นำรถจอมหลงของเราเข้ามาได้ถูก (อันที่จริงต้องขอบคุณแท็กซี่คันหน้า) ลุงกรีนแมนที่ใส่สระบั่นยืนโบกมือก่อนจอดรถ ญาติ/พี่น้องที่รักและคิดถึง ซึ่งไม่เจอกันนานเน ขั้นต่ำคือช่วงหนึ่งเดือนเราะมะฎอน แค่นี้ก็เริ่มสร้างความตื่นเต้นในหัวใจได้มากมายแล้ว

แต่ความตื่นเต้นก็ยังไม่จบ ในระหว่างเสียงตักบีรก่อนละหมาด ก็ยังมีพี่น้องที่คิดถึงมากถึงมากที่สุด ให้ได้สลามทักทายกันพอหอมปากหอมคอ ตัดไปช่วงละหมาดที่เมื่อได้ฟังเสียงอิมามอ่านแล้ว ชวนให้อดนึกย้อนไปถึงบรรยากาศสมัยที่ได้ไปละหมาดตะรอวิหฺญะมาอะฮฺที่บ้านทองทาไม่ได้ คิดแล้วก็ใจหาย เราขาดบรรยากาศแบบนี้มาร่วม 6 ปีแล้วมัง ตั้งแต่มีฮัมซะฮฺ ทั้งที่ก่อนหน้าอีดนี้ รู้สึกว่าที่ขวนขวายทำตามความสามารถของเราในบ้านน่าจะได้แล้ว แต่ก็อดรู้สึก “ขาด” ไม่ได้เมื่อมายืนละหมาดตอนนี้

หลังคุฏบะฮฺคือบรรยากาศที่คาดไม่ถึง…

เมื่อได้พบพี่น้องที่คิดถึงมากถึงมากที่สุด กับสลาม มะอัฟ ดุอาอฺ และอะไรต่ออะไรที่ไม่ได้เจอแบบนี้มาหลายเดือน ในท่ามกลางความปลาบปลื้มยินดี ก็มีอีกอารมณ์ที่บอกไม่ถูกกับพี่น้องที่กอดแล้วกอดอีก ดุอาอฺให้แล้วดุอาอฺให้อีก แบบไม่รู้สึกว่าอยากจะพอกันเลยเชียว มันสุดบรรยายถึงความรู้สึกที่ได้รับ “เกิน” ที่คาดหมาย และไม่คิดว่าอัลลอฮฺจะให้เราได้สัมผัสอะไรดีๆ ขนาดนี้

ตัดภาพกลับมาที่เด็กๆ หลังละหมาดและทานอาหารแล้ว ก็สนุกสนานกับกิจกรรมที่ “ไวท์” จัดให้ ตั้งแต่เสียงเรียกของพี่กุรบานที่กระชากใจและสมาธิเด็กๆ ไปรวมอยู่หน้าเวทีเรียบร้อย แล้วก็ต่อด้วยพิธีกรรายการเด็กทั้งสองของไวท์ รวมทั้งพี่ๆ ขวัญใจเด็กทั้งสามตัว คอฟู กุรบาน และชามี ช่างคุ้มค่ากับการตื่นเช้า และสมกับที่เด็กๆ ตื่นเต้นกันแล้วกันอีกก่อนออกจากบ้าน สุดท้ายก็กลับบ้านไปในสภาพเหงื่อชุ่ม เอ๊ย ของเล่นเต็มมือ ลูกโป่งเต็มบ้าน หน้าบานกันเป็นแถว ^__^

ตัดกลับมาที่หัวใจของคนเป็นแม่บ้าง อยากจะขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่มีส่วนร่วมเติมเต็มความฝันและความสนุกของเด็กๆ ในวันนี้ ขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่มีส่วนเติมเต็มความอิ่มเอิบในหัวใจของคนเป็นแม่คนนี้ คงไม่มีการขอบคุณใดจะมีค่ายิ่งกว่า “ญะซากุมุลลอฮุค็อยรอน” ทุกคนค่ะ

แต่เหนือทุกการขอบคุณ ยังมีผู้ทรงเมตตาที่ “ให้” เราเสมอ ไม่ว่าเราจะรู้สึกอ่อนแอทำได้ย่ำแย่กว่าที่คิดไว้ ไม่ว่าเราจะฮึกเหิมทำอิบาดะฮฺได้เต็มความสามารถ ไม่ว่าในสถานการณ์ใด เราก็เห็นและได้รับซึ่งความเมตตาอย่างมากมายจากพระองค์เสมอ “อัลฮัมดุลิลลาฮฺ”

กับเราะมะฎอนที่ผ่านมานี้
ซึ่งในบางช่วงชีวิตที่เรารู้สึกว่าอ่อนแอทำไม่ได้ดีนัก
ก็มีอีกบางช่วงที่อัลลอฮฺให้เราฮึกเหิมและช่วยเหลือให้เราทำได้แบบที่มากกว่าที่เราคิดไว้
กับบางช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่าขาดอะไรไปเพื่อให้กับลูก (ซึ่งเป็นหน้าที่หลักของเรา)
อัลลอฮฺทรงให้เรา “ได้” อะไรจากความเป็นแม่ที่เสียสละบางอย่างไป
แต่ได้อะไรคืนมาจากความเป็นลูก

กับความเติบโต กับพัฒนาการ กับความเป็นผู้ศรัทธาตัวน้อย
ที่ไม่ได้ดีเด่นไปจากลูกใครๆ แต่ “มีดี” เสมอในสายตาของเรา

…………………………………….

ครั้งที่สอง กับอีดุลฟิฏริที่ลาดพร้าว 80 … กับความประทับใจที่ไม่รู้ลืม

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom