เป็นคำตอบสุดท้าย?

بسم الله الرحمن الرحيم

มวลการสรรเสริญเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ทรงเมตตา
ผู้ทรงเอ็นดูบ่าวและส่งความช่วยเหลือตลอดมา

ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมานี้ มีเหตุการณ์ที่ถือเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ในชีวิต ซึ่งไม่อาจจับต้องเป็นสิ่งของได้ แต่มันชัดเจนยิ่งนักในหัวใจของมนุษย์ตัวเล็กๆ คนหนึ่ง

ย้อนความกลับไปถึงตอนนั้น ที่เราค้นหาสิ่่งที่จะปลูกปั้นบุคลิกภาพให้กับลูกหลานของเรา ครุ่นคิดและค้นคว้าเป็นเดือนจนกลับมาได้คำตอบที่ “หลักสูตรที่มีจิตวิญญาณ” คือสิ่งที่จะร่างสร้าง “คน” ที่สมบุรณ์ที่สุดเท่าที่เราจะสร้างได้ … นั่นคือของขวัญชิ้นใหญ่ชิ้นแรก

ต่อมาพระองค์ทรงช่วยเหลือเราให้สามารถร่าง “แผนการเรียนรู้” ที่เป็นชิ้นเป็นอัน แบบที่ตอบตัวเองได้ชัดเจน (เราไม่เน้นตอบคนอื่น) ว่ากำลังทำอะไร ถึงไหน อย่างไร … ของขวัญชิ้นที่สอง

แต่ก่อนหน้านั้น เราได้เข้าใจอะไรมากขึ้น

กับคำว่า “บ้านเรียน” ทั้งนิยามที่ว่าแตกต่างในทฤษฎี เมื่อปฏิบัติก็แตกต่างมากโข พร้อมระบบการจัดการที่เราทำอะไรได้ลงตัวมากขึ้นด้วยความช่วยเหลือของอัลลอฮฺ และที่สำคัญคือ ผลที่เราเห็นกับเด็กๆ ความร่าเริงสดใสพร้อมเรียนรู้ ความรักและสนใจอัลกุรอานและหะดีษแบบที่เราคาดไม่ถึงสำหรับเจ้าตัวน้อยๆ ความสัมพันธ์ระหว่างเรา ระเบียบวินัยในบ้าน อันที่จริงมันไม่ได้สวยหรูเรียบร้อยไปซะหมด แต่ถือว่าอยู่ในระดับที่เราพอใจ เพราะเชื่อว่าทุกครอบครัวก็ไม่มีอะไรตรงใจไปซะหมดเช่นกัน เมื่อรวมๆ ความพึงพอใจเหล่านี้เข้าด้วยกัน พร้อมกับของขวัญอีกสองชิ้นข้างต้น จึงเป็น “คำตอบสุดท้าย” ที่เรามั่นใจว่า “บ้านเรียน” คือแนวทางที่อัลลอฮฺจัดให้เรา … นี่คือของขวัญชิ้นที่สาม

หลังจากนั้นไม่นาน อัลลอฮฺก็ส่งของขวัญชิ้นที่สี่มาให้เรา เป็นของขวัญที่อยู่ในดุอาอฺของพี่ๆ นั่นคือน้องเล็กหมายเลขสี่ … เป็นของขวัญที่ทำให้เราตั้งหลักทบทวนและลองวางแผนทางอื่นๆ ที่อาจไม่ใช่บ้านเรียน แต่ไม่รู้สินะ เมื่อวางแผน ชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย มันไม่ชวนให้เราละจาก “คำตอบ” ที่เราเคยคิดว่าใช่ไปได้ (ในตอนนี้) ทั้งเรื่องข้อเสีย(ที่เราอาจจะคิดร้ายเกินไป) เรื่องความพึงพอใจต่ออะไรต่างๆ ที่เราเห็นผลในตอนนี้ รูปแบบของ “บ้านเรียน” ที่แตกต่างระดับคนละขั้วกับโรงเรียน แบบที่เรามองเห็นภาพชัดขึ้นว่า ทำไมบรรดาอุมมีบ้านเรียนในต่างประเทศจึงยังทำบ้านเรียนได้ในเมื่อมีลูก 6-8 คน(มาชาอัลลอฮฺ) ด้วยความยืดหยุ่นและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของบ้านเรียน

และที่น่าแปลกใจสุดๆ ก็คือ ทำไมเราถึงได้ของขวัญชิ้นที่สี่ ในเวลานี้ที่เรามั่นใจนักหนากับคำตอบของเรา? ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองรึเปล่า แต่เหมือนทั้งหมดช่างเอื้ออำนวยเพื่อการยืนยัน “คำตอบสุดท้าย” คำตอบเดิม

อย่างไรก็ดี เราก็ยังมีชีวิตอยู่กับความเป็นจริง ที่ประเมินและดูว่าเกิดอะไรขึ้นในแต่ละวัน แต่ละสัปดาห์ แต่ละเดือน และสิ่งที่เราเป็นอยู่ตอนนี้มันยัง “ใช่” จริงๆ แบบไม่ได้หลอกตัวเอง

คงไม่มีใครรู้หนทางชีวิตข้างหน้า นอกจากด้วยการเพียรพยายาม ดุอาอฺ และมอบหมายทุกอย่างไว้ให้ผู้ทรงช่วยเหลือเพียงองค์เดียว จะมีความหนักอกหนักใจอันใดเล่า เมื่อไม่ว่าเราจะก้าวเดินไปทางใด ก็เพื่อพระองค์ และพึ่งพิงความเมตตาของพระองค์

ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นที่มาของ “?” ในชื่อเรื่องของเรา…

ท้ายนี้… ขออัลลอฮฺตอบแทนพี่น้องที่ร่วมเทกำลังใจและแรงดุอาอฺให้กันเสมอมา และเราเชื่อมั่นในความรักของพี่น้องที่รักเราว่า พวกท่านคือส่วนหนึ่งที่จะยังเคียงข้างและดุอาอฺให้เราเสมอ

ท้ายสุดจริงๆ แล้ว เราได้ขยับหน้า “เราะมะฎอน” ให้ใกล้ชิดเข้ามาในเมนูด้านซ้ายมือสุด เพื่อให้ง่ายต่อการที่พี่น้องจะคลิกค้นเพื่อเติมแต่งบรรยากาศดีๆ ในครอบครัวร่วมกัน เป็นที่น่าปลาบปลื้มใจตอนค้นข้อมูล เรารู้สึกอบอุ่นคลาคลั่งไปด้วยบรรยากาศการเรียนรู้เราะมะฎอนในเหล่าบล็อกของพี่น้องมุสลิมะฮฺต่างประเทศ เหมือนเราเชื่อมโยงกันด้วยสายใยที่มองไม่เห็น แต่รู้สึกขอบคุณและผูกพันกันอย่างบอกไม่ถูก…

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด

Up ↑

%d bloggers like this: