Posted in มุมสะกิดเกลา

อัลกุรอานในดุอาอฺ

เคยเห็นตัวเองตอนนั้นมั้ย

เวลาที่คลังกุรอานในสมองถูกเก็บเกือบเต็ม(ความสามารถ)

เวลาที่จะละหมาดแล้วตื่นเต้นว่าจะเลือกซูเราะฮฺไหนมาอ่าน

มันมีส่วนเพิ่มรสชาติในการละหมาดได้เยอะเลย

เพราะอายาตที่ท่อง เราก็ศึกษาความหมายไปด้วย

แล้วมันก็ทำให้ชีวิตเราตื่นตัวมีความสุขสงบ

โหยหา อยากอ่านอีก อยากท่องอีก แล้วก็บรรจุลงไปในคลังเพิ่มขึ้น

เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขอธิบายไม่ถูกเชียว

***

แต่แล้วเจ้านัฟซูและชัยฏอนมันก็ทำงานของมันตลอด

ความโหยหาตื่นตัวค่อยๆ ลดลง แบบไม่รู้ตัว

เริ่มขี้เกียจ อ่านน้อยลง ทวนน้อยลง ไม่อยากท่อง

อายาตที่เคยอยู่ในคลังก็ลืมๆ ไปบ้าง ตามประสา

พอละหมาดก็อ่านซูเราะฮฺสั้นๆ นั่นล่ะ วนๆ เลือกอยู่ไม่กี่ซูเราะฮฺ

สักแต่ว่าให้อ่านในละหมาดจบๆ ไป ไม่ทันรับรู้รสชาติ

มันก็เป็นอย่างนี้อยู่พักใหญ่ๆ กับชีวิตที่แห้งเหือด

น้ำตาแห้ง ปากแห้ง ใจเริ่มแข็ง  ……………

***

………………………………..  อ่ะ! รู้สึกตัวแล้ว

เมื่อรู้สึกตัวนั่นล่ะ ถึงได้ขวนขวายที่จะกลับสู่กระบวนการในย่อหน้าแรก

แต่จะพยายามเท่าไหร่ ก็ไม่พอ ถ้าไม่ขอ

ขอความช่วยเหลือ จากพระผู้ทรงช่วยเหลือ ไงล่ะ

***

ใครๆ ก็พูดง่ายเนอะ อย่าลืมดุอาอฺ ทุกอย่างต้องดุอาอฺ

เหมือนเป็นเรื่องเบสิคที่ใครๆ ก็ทำได้ ธรรมดาจนบางครั้งลืมทำ

แต่ถ้าได้ วิงวอนดุอาอฺ ด้วยความจริงใจและนอบน้อมแล้ว

ก็จะสัมผัสรสชาติ ที่ไม่มีคำอธิบายได้ ไม่มีใครบอกได้

แล้วจะรู้ว่า “ดุอาอฺ” ไม่ใช่แค่ขอดุอาิ

***

ขอต่ออัลลอฮฺทรงโปรดให้ชีวิตของเราผูกพันกับอัลกุรอาน

ให้อัลกุรอานเป็นบุคลิกภาพของเรา

ให้ปากและลิ้นของเรา เปียกชุ่มด้วยการทบทวนอายาตของพระองค์ด้วยเถิด

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s