Posted in มุมสะกิดเกลา, เราะมะฎอน

บ้านเราะมะฎอน

 

เข้าสู่โค้งสุดท้ายของการเตรียมตัวรับเดือนเราะมะฎอนแล้ว  หากเป็นการแข่งรถ โค้งนี้คนขับก็คงเหยียบคันเร่งพยายามวิ่งแซงกันตัวโก่งเพื่อให้ได้เข้าเส้นชัยเป็นคันแรก  สำหรับพวกเราคงไม่เหมือนกับการแข่งรถซะทีเดียว เพราะผู้ชนะในการแข่งรถคือคันแรกที่เข้าเส้นชัย แต่สำหรับการแข่งขันเตรียมรับเราะมะฎอน ผู้ชนะไม่ใช่คนที่วิ่งเข้าเส้นชัยก่อน แต่คือคนที่มีความพร้อมเมื่อเข้าเส้นชัยต่างหาก  จะว่าไปแล้ว.. เส้นชัยในตอนนี้ ก็คือจุดเริ่มต้นของอีกการแข่งขันหนึ่ง คือ แข่งทำอิบาดะฮฺในเราะมะฎอน นั่นเอง

ถ้าจะให้พูดถึงความสำคัญของการเตรียมตัวสำหรับเดือนเราะมะฎอน ก็คงต้องถามตัวเองก่อนเลยว่า เราเห็นคุณค่าของเดือนเราะมะฎอนมากน้อยแค่ไหน? หากเรายังไม่รู้สึกว่าเดือนเราะมะฎอนเป็นโอกาสพิเศษอะไรมาก ก็ควรหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้เพิ่มขึ้นอีกสักนิดค่ะ เพราะเมื่อเรารู้คุณค่าของสิ่งที่จะมาอยู่ตรงหน้า เมื่อนั้นเราก็จะกระตือรือร้นเตรียมพร้อมรับมันอย่างดี นั่นคือจุดเริ่มต้นที่สำคัญที่สุด ก่อนที่เราจะรู้วิธีเตรียมตัวเสียอีกค่ะ

ผู้เขียนคงไม่ใช้พื้นที่นี้อธิบายถึงความประเสริฐของเดือนเราะมะฎอน แต่อยากชวนพี่น้องมาเตรียมตัวรับเราะมะฎอนกัน เตรียมตัวแบบที่ไม่ได้เตรียมแค่ตัวเองคนเดียว แต่หันมองคนในบ้าน พ่อแม่ ลูกหลาน ญาติพี่น้อง นี่คือทีมเดียวกับเรา … เราะมะฎอนปีนี้ เราจะเตรียมตัวเผื่อคนอื่นๆ ในบ้านด้วย!

การเตรียมทำอิบาดะฮฺสำหรับตัวเองคนเดียวอาจไม่ใช่เรื่องยาก เพราะเราสามารถจัดการภารกิจในชีวิตประจำวันสำหรับคนเดียวได้อย่างปกติ แล้วก็มีเวลาเหลือเฟือสำหรับการอ่านอัลกุรอาน ละหมาด และทำศาสนกิจที่เราต้องการ  แต่ปีนี้ อยากให้เรานึกถึงคนในครอบครัวให้มาก หากเราได้ทำอิบาดะฮฺมากมาย คนในครอบครัวเราได้ทำมั้ย?  น้องๆ ลูกๆ ได้ละหมาดและอ่านกุรอานเยอะเหมือนเรารึเปล่า  คุณแม่ได้มีแรงยืนละหมาดกลางคืนนานๆ เหมือนเรา หรือหมดแรงไปกับการยืนล้างจานเต็มอ่าง  ตัวเรารู้สึกดีแปลกๆ เวลาที่เห็นว่าได้ทำอิบาดะฮฺเต็มที่คนเดียวรึเปล่า ฯลฯ  มันเป็นภาพที่ไม่น่ารับ(ได้)เลย กับการเห็นแก่ตัว(คนเดียว) ในครอบครัวที่มีหลายคน

พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่า จะต้องเรียกน้องที่ไม่เคยละหมาดครบ ให้มาละหมาดตะรอวิหฺยาวข้ามคืน หรือบังคับลูกที่ยังไม่ถึง 10 ขวบให้ยืนละหมาดยาวๆ  เปล่าค่ะ แค่อยากให้พวกเราตรวจสอบความรู้สึกตัวเองก่อนว่า เรื่องเบื้องต้นพื้นฐานที่ทุกคนต้องทำ ครอบครัวเราได้ทำทั้งหมดทุกคนหรือยัง? บางเรื่องที่บางคนสามารถทำได้ไม่ยากเย็น (เช่น อ่านอัลกุรอานทุกวัน วันละไม่ยาวก็ได้) ในบ้านเราได้ทำหรือยัง?  และเวลาที่เราได้ทำความดีพิเศษ เช่น ตื่นละหมาดกลางคืน เราอยากให้คนในบ้านตื่นด้วย หรือรู้สึกดีที่ได้ทำคนเดียว

เรื่องอาสาที่เป็นซุนนะฮฺ เราไม่ได้บังคับให้ใครทำ แต่การชักชวนและช่วยเหลือกันทำ ก็เป็นความดีที่ควรส่งเสริม ใช่มั้ยคะ?  เช่นนี้ ขอให้เราถือโอกาสใกล้เราะมะฎอนนี้ล่ะ เป็นโอกาสทองที่จะสร้างบรรยากาศแห่งการทำอิบาดะฮฺ  ใครในบ้านที่ไม่เคยอ่านอัลกุรอานเป็นประจำ เราก็ชวน  ใครที่ละหมาดครบอยู่แล้ว แต่ไม่ค่อยตื่นละหมาดกลางคืน เราก็ปลุกบ้าง  อย่างที่ท่านนบี صلى الله عليه وسلم ส่งเสริมให้เราปลุกภรรยาหรือสามีด้วยความนุ่มนวล เอาน้ำพรมหน้า หรืออย่างที่ท่านปลุกท่านอะลีและท่านหญิงฟาฏิมะฮฺ  เป็นอีกส่วนหนึ่งจากแบบฉบับที่เราน่าเลียนแบบค่ะ

เพราะการทำอิบาดะฮฺมากมายของเรา ไม่ใช่เพื่อแข่งกับคนอื่น แต่เราแข่งกับตัวเอง ในเราะมะฎอนปีก่อนๆ ที่ผ่านมา ในชีวิตเดือนอื่นๆ ที่ผ่านมา  เราจะมีความสุขมากขึ้นอีก เมื่อตัวเองได้พยายามขวนขวาย และมองไปในบ้านก็มีแต่คนขวนขวายใฝ่หาความดี  บ้านของเราคือญะมาอะฮฺชั้นดีที่พวกเราอยากร่วมกันจูงไปสู่สวนสวรรค์ อยากไปสร้างบ้านที่นั่นหลังใหญ่ๆ แล้วอยู่ร่วมกันตลอดกาล…

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom

One thought on “บ้านเราะมะฎอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s