Posted in ไม่มีหมวดหมู่

“คณิตศาสตร์” ก็เริ่มที่บ้าน

ผู้อ่านหลายท่านคงจะคุ้นเคยกับสโลแกนที่ผู้เขียนมักจะใช้เสมอเวลาพูดเรื่องการเลี้ยงลูกว่า อิสลามเริ่มที่บ้าน พ่อแม่ต้องมีบทบาทหลักในการปลูกฝังอิสลามให้กับลูก  วันนี้ขอสวมบทบาทคุณครูคณิตศาสตร์ที่อยากจะบอกกับพ่อแม่ทุกคนอีกเช่นกันว่า คณิตศาสตร์ก็เริ่มที่บ้าน ค่ะ

ก่อนอื่นขอชวนคุณพ่อคุณแม่ย้อนคิดก่อนว่าบรรยากาศตอนสอนการบ้านคณิตศาสตร์ให้ลูกเป็นอย่างไร เป็นแบบที่พ่อแม่นั่งข้างๆ แนะนำให้ลูกคิด ให้กำลังใจ จนลูกหาคำตอบและเข้าใจได้  หรือเป็นแบบโยนไปให้คุณครูหรือญาติๆ คนอื่น เพราะไม่อยากสอน แล้วบอกลูกว่าแม่ก็ไม่ชอบคณิต แม่ก็ไม่เก่งคณิตเหมือนกัน  ถ้าเป็นแบบหลังนี้ เห็นทีต้องอ่านเรื่องนี้จนจบค่ะ

คุณพ่อคุณแม่อาจคิดไม่ถึงว่า การพูดกับลูกสั้นๆ ว่า “คณิตมันยาก” “แม่ก็ไม่เก่งคณิต” “แม่ก็ไม่ชอบคณิต” คือการปลูกฝังทัศนคติที่ไม่ดีต่อคณิตศาสตร์ให้ลูก  ลูกที่ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิชานี้ก็ตั้งแง่ไว้แล้วว่ามันต้องยากแน่ เราต้องไม่ชอบแน่  ผู้เขียนแนะนำให้คุณพ่อคุณแม่ที่อาจรู้สึกไม่ชอบคณิตศาสตร์ทำใจดีสู้เสือใส่มันหน่อยค่ะ ทำท่าเฉยๆ ค่อยๆ เรียนรู้ไปกับลูกก็ได้ แต่ที่แน่ๆ อย่าให้คำสร้างอคติแบบประโยคด้านบนออกจากปากเรา  มีผู้ปกครองบางท่านนะคะที่อ่อนคณิตศาสตร์ แต่ทำบ้านเรียนให้ลูก เวลาลูกเรียนกับคุณครูก็จะเรียนพร้อมกับลูกไปด้วย เพื่อมาอธิบายให้ลูกได้ และถือเป็นการทบทวนความรู้ไปในตัว แบบนี้ก็เป็นตัวอย่างให้ลูกเห็นเลยว่าคณิตศาสตร์เป็นวิชาที่เรียนรู้กันได้

ปัญหาหนึ่งของครอบครัวไทย คือ การถ่ายทอดอคติต่อคณิตศาสตร์จากรุ่นสู่รุ่น แบบไม่รู้ตัวว่ามันจะนำมาสู่ปัญหาการเรียนรู้คณิตศาสตร์ของเด็กๆ  ผู้อ่านลองสังเกตดูสิคะว่า ครอบครัวที่พ่อแม่ไม่ได้ใช้ประโยคเหล่านี้กับลูก ก็มีแนวโน้มที่ลูกจะเรียนคณิตศาสตร์ได้ปกติหรืออาจจะถึงขั้นดีด้วยซ้ำ และครอบครัวที่พ่อแม่ชอบคณิตศาสตร์ ก็มีส่วนสร้างทัศนคติที่ดีต่อวิชานี้ให้กับลูกด้วย  ดังนั้น เรื่องของความรู้สึกต่อวิชาคณิตศาสตร์ ก็ไม่ใช่แค่ความรู้สึกที่เราจะมองข้าม แต่ควรเป็นเรื่องใหญ่ที่เราควรให้ความสำคัญและไม่ทำให้มันเป็นกำแพงกั้นการเริ่มต้นเรียนรู้ของเด็กค่ะ

นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายประเด็นที่ร่วมสร้างปัญหาการไม่ชอบคณิตศาสตร์ของเด็กไทย เช่น ไม่รู้ว่าจะเรียนไปทำไม ทำไม่ได้ก็ถูกดุ คิดต่างก็ถูกว่า  ขอยังไม่นับปัญหาที่อยู่ในกระบวนการเรียนการสอนในโรงเรียน ขอเน้นที่บ้านก่อน  อยากชวนคุณผู้ปกครองย้อนคิดก่อนว่าปัญหาเบื้องต้นเหล่านี้ ที่บ้านเราจะปรับแก้กันอย่างไร

ครอบครัวมีส่วนสำคัญมากนะคะ ที่จะปลูกฝังให้ลูกรู้ว่าคณิตศาสตร์เป็นวิชาที่ต้องใช้ในชีวิตแบบแยกขาดไม่ได้ ผู้ปกครองควรเชื่อมโยงคณิตศาสตร์กับชีวิตประจำวันให้เด็กเห็น เช่น ให้เด็กหัดจ่ายเงินและคำนวณเงินทอน เวลารับประทานอาหารนอกบ้านก็ให้เด็กลองบวกค่าอาหารที่ต้องจ่าย ให้เด็กช่วยตวงข้าวสารเวลาหุงข้าว เป็นต้น  ในระหว่างวันแทนที่จะปล่อยให้ลูกเล่นเกมคอมพิวเตอร์หรือดูการ์ตูน ก็อาจหาเกมคณิตศาสตร์ให้ลูกเล่นเป็นการดึงลูกออกจากหน้าจอไปในตัว  เกมคณิตศาสตร์ที่ฝึกสมองมีมากมายเลยค่ะ ไม่ว่าจะเป็นพวกหนังสือเกมลับสมอง ซุโดคุ หรือจะเป็นของจับต้องได้อย่าง รูบิก ที่เป็นลูกสี่เหลี่ยมใช้หมุนให้สีเหมือนกันมาอยู่ด้านเดียวกัน  เกมจราจรจำลอง ก็เป็นการฝึกวางแผนแก้ปัญหาอย่างใจเย็น เพราะมีกติกาว่าห้ามโมโห  แต่ขอแนะนำให้หลีกเลี่ยงบางเกมกระดานที่มีส่วนเกี่ยวเนื่องกับการพนัน เช่น หมากรุก เกมที่ใช้ลูกเต๋า เป็นต้น  ลองเลือกหาดูค่ะ เรามีอะไรให้เล่นเยอะแบบไม่ต้องเสี่ยงต่อสิ่งที่หะรอม

เวลาสอนการบ้านลูก ไม่ควรตำหนิว่าลูกไม่เก่ง ทำไมคิดไม่ได้ ควรพูดเชิงให้กำลังใจ ค่อยๆ แนะให้ลูกคิดตาม อย่าบอกหมดนะคะ ให้เค้าค่อยๆ คิดเอง เด็กที่คิดเองจะสร้างกระบวนการคิดในสมอง พอได้ฝึกฝนซ้ำๆ ต่อไป เขาก็จะเรียนรู้วิธีคิดที่เร็วขึ้น แต่มาจากกระบวนการคิดของตัวเอง มาจากความเข้าใจ ก็จะติดตัวใช้ได้ตลอด ถ้าผู้สอนบอกให้ เด็กก็จะท่องจำเอาไปใช้ แต่เดี๋ยวก็ลืมค่ะ เพราะไม่ได้มาจากความเข้าใจจริงๆ  ส่วนสำคัญของการสอนคณิตศาสตร์คือ ให้เด็กอธิบายกระบวนการคิดของเขา ตรงไหนผิดก็จะเห็นได้แล้วแก้ตรงนั้น โจทย์คณิตศาสตร์บางข้อก็คิดได้หลายแบบ ถ้าครูบังคับให้คิดตามครูถึงจะถูก เดี๋ยวเด็กก็เลิกคิดเองหรอก เพราะคิดแล้วผิด รอครูบอกดีกว่า แต่จริงๆ ไม่ได้ดีกว่าเลย

เรื่องนี้จะว่าไปคงคุยกันยาวมาก ขอแนะนำหนังสือเล่มหนึ่งที่จะเป็นคู่มือให้คุณครูและผู้ปกครองในเรื่องนี้ได้ดีมาก ชื่อหนังสือ เทคนิคช่วยให้ลูกเก่งคณิตศาสตร์” ของ บริษัท รักลูกแฟมิลี่กรุ๊ป จำกัด ในหนังสือเล่มนี้ไม่ได้แค่สอนให้ลูกเก่งคณิตศาสตร์แบบได้คะแนนเยอะ แต่เริ่มจากการสร้างสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมให้เด็กรักคณิตศาสตร์และพร้อมที่จะเรียนรู้ … อยากบอกว่าแนะนำจริงๆ ค่ะเล่มนี้

Advertisements

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom