Posted in PPLคุย

ซ่อม

 

 

        "ซ่อม" คำนี้ไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่นัก เพราะมันมักจะมาคู่กับคำว่า เสียเสมอ   เหมือนกับว่ามีอะไรสักอย่างที่เสีย ก็เลยต้องซ่อม  ถ้าเป็นเด็กนักเรียนก็จะนึกถึงคนที่ต้องเรียน ซ่อมเสริม หรือ สอบซ่อม รู้สึกว่าเป็นเด็กไม่เก่ง ไม่ค่อยอยากจะเป็นเท่าไหร่นัก  ส่วนเครื่องมือเครื่องจักรที่ต้องซ่อม ก็แสดงว่ามันมีอะไรชำรุด ไม่น่าใช้เหมือนของใหม่ๆ 

       แต่ในชีวิตของมนุษย์เรา เชื่อมั้ยคะว่า เราต้องอยู่คู่กับคำว่า ซ่อม นี้ แบบแยกกันไม่ออกเลยล่ะ  เพียงแต่เราอาจไม่ได้ใช้คำนี้ ปรับเป็นคำสวยๆ ที่ดูดีขึ้นมาหน่อย เช่น ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง พัฒนา ขัดเกลา ฯลฯ  แต่ก็ล้วนเป็นกระบวนการซ่อมแซมข้อบกพร่อง ตามประสามนุษย์ธรรมดาที่มีอะไรให้ซ่อมสารพัด  แบบนี้แล้ว ถ้าเราจะปรับใจรับว่า เราต้องซ่อมแซมตัวเองอยู่เสมอ ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกและน่าอายอะไรใช่มั้ยคะ

        ก่อนจะพูดถึงวิธีการซ่อมแซม ขอย้อนกลับมาถึงความสำคัญของการ ซ่อมตัวเอง กันสักนิดก่อน  มีใครเคยมั้ยคะที่รู้สึกว่าตอนนี้ฉันไม่มีข้อเสียอะไร ไม่มีอะไรต้องปรับปรุงแก้ไข … ถ้าเรามีความคิดแบบนี้ มันค่อนข้างเป็นเรื่องอันตรายทีเดียวนะคะ เป็นไปได้หรือที่เราจะไม่มีข้อบกพร่องอะไรเลย? … ไม่ใช่หรอกค่ะ แน่นอนว่าทุกคนมีข้อบกพร่อง แต่เราอาจไม่รู้ตัว  ฉะนั้นแล้ว อย่าลืมวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺอย่างจริงใจ ให้เรามองเห็นข้อบกพร่องของตนเองและอยากที่จะปรับปรุงแก้ไขมัน ขอพระองค์ทรงช่วยเหลือเราในการเปลี่ยนแปลงตัวเองสู่หนทางที่พระองค์ทรงโปรดปราน  ขอไปเลยค่ะ ขอให้มากมาย ด้วยความจริงใจ ด้วยความอยากได้จริงๆ พร้อมๆ กับที่เราก็พยายามปรับปรุงพฤติกรรมของเราด้วย

 

  اَصْلِحْ لِىْ شَأْنِىْ كُلَّهُ  بِرَحْمَتِكَ اَسْتَغِيْث  يَا حَىُّ يَا قَيُّوْم

وَ لَا تَكِلْنِىْ اِلَى نَفْسِىْ  طَرْفَةَ عَيْن

(ยาหัยยุ ยาก็อยยูม  บิเราะหฺมะติกะ อัสตะกีษ อัศลิหฺลี ชะนีกุลละฮู วะลาตะกิลนี อิลานัฟซี ต็อรฟะตะอัยนฺ)

โอ้ผู้ทรงชีวิน ผู้ทรงดำรงอยู่ด้วยพระองค์เอง  ด้วยความเมตตาของพระองค์เท่านั้นที่ฉันวิงวอนขอความช่วยเหลือ  ขอพระองค์ทรงโปรดปรับปรุงกิจการต่างๆ ของฉันให้ดีขึ้น  และโปรดอย่าได้ทอดทิ้งหรือปล่อยให้เป็นภาระแก่ตัวฉันเพียงลำพัง (โดยไม่ได้รับการสนับสนุนและช่วยเหลือจากพระองค์) แม้เพียงชั่วพริบตาเดียว

 

        การที่เราวุ่นวายกับการมองข้อบกพร่องของตัวเอง มันมีความรู้สึกดีพิลึกค่ะ คือ เราจะรู้สึกอุ่นใจว่าเรากำลังอยู่ในระหว่างทางที่พยายามปรับปรุงตนเองให้เป็นบ่าวที่อัลลอฮฺรัก ถึงแม้จะมีข้อบกพร่อง ก็พยายามปรับปรุงให้ดีขึ้น ผิดกับช่วงเวลาที่เราไม่เห็นข้อบกพร่องของตัวเอง ไม่ได้ทำอะไรเพื่อพัฒนาตัวเอง แล้วจะเป็นคนดีของอัลลอฮฺได้ยังไงกัน  และขณะที่เรามัววุ่นวายหาข้อบกพร่องของตัวเอง ก็จะไม่มีเวลามานั่งจับผิดคนอื่นด้วยค่ะ

        แต่ในการดำเนินชีวิตที่เราปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น ถึงแม้เราจะไม่ได้ตั้งใจจับผิด ก็ต้องมีบ้างแหล่ะน่าที่เรามองเห็นข้อบกพร่องของคนอื่น โดยที่เขาอาจจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ  แบบนี้เราก็ควรจะตักเตือนบอกกับเค้าด้วยความจริงใจ ในวิธีการและเวลาที่เหมาะสม  โดยทางทฤษฎีแล้วเราควรจะบอกกับเจ้าตัว ไม่ใช่ไปบอกกับคนอื่นลับหลัง (แล้วเจ้าตัวก็ไม่รู้เรื่อง)  แต่ในทางปฏิบัติเรามักจะพบพฤติกรรมตรงกันข้าม คือเน้นนินทามากกว่าบอกเจ้าตัวให้ปรับปรุงแก้ไข  มันไม่ใช่แค่พฤติกรรมของคนที่ไม่ใช่มุสลิมนะคะ แม้แต่เราที่เรียกตัวเองว่าเป็นผู้ศรัทธา ก็ยังทำผิดเรื่องนี้นับครั้งไม่ถ้วน (ขออัลลอฮฺทรงอภัยโทษแก่พวกเรา และช่วยเหลือพวกเราในการเลิกนิสัยนี้)  เรามาสร้างกระแสในสังคมมุสลิมกันดีกว่าค่ะ กระแสแห่งการตักเตือนกันด้วยความจริงใจ ล้มล้างกระแสแห่งการนินทาลับหลัง  ผลพลอยได้จากกระแสนี้ เราจะได้คนที่เห็นข้อบกพร่องของตัวเองมากขึ้น และถ้าปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องได้อีก ก็จะยกระดับสังคมให้สูงขึ้นได้อีกเยอะเลยล่ะค่ะ

        นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งจากกระบวนการ ซ่อม ที่อยู่คู่กับชีวิตพวกเราทุกคน  เชื่อว่าในช่วงเราะมะฎอนที่ผ่านมานี้ พี่น้องหลายๆ ท่านคงได้ทบทวนตัวเองและซ่อมอะไรบางอย่างในชีวิตไปบ้างแล้ว ขออัลลอฮฺทรงโปรดช่วยเหลือให้การซ่อมแซมของพวกเราเป็นการปิดรอยรั่วได้อย่างถาวร ลองคิดดูสิคะว่า ถ้าเราะมะฎอนนี้เราปิดรูรั่วได้รอยหนึ่ง แล้วก็รักษาให้มันดีต่อไป แล้วก็เดินหน้าปิดรูต่อๆ ไป อินชาอัลลอฮฺ ชีวิตเราคงจะมีแต่ดีขึ้น ดีขึ้น และดียิ่งขึ้น ด้วยพระประสงค์ของอัลลอฮฺ  แล้ว … อย่าลืมขอความช่วยเหลือจากพระผู้ทรงช่วยเหลือเรา นะคะ

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom