คลอดเลือกได้!

        จากประสบการณ์ผ่านคลอดสามท้องทั้งโรงพยาบาลรัฐและเอกชน
มีมุมมองที่ผู้เขียนอยากแบ่งปันกับว่าที่คุณแม่ของลูกคนใหม่และพี่น้องมุสลิมะฮฺทุกท่านที่อาจจะต้องสวมบทบาทคุณแม่ในอนาคต
ถึงแนวทางการปฏิบัติตนก่อนคลอด ซึ่งจะว่าไปแล้ว มันก็เริ่มตั้งแต่ฝากครรภ์กับคุณหมอเลยทีเดียว

        ในขั้นตอนแรกที่คุณแม่รู้ตัวว่าตั้งครรภ์
ควรสำรวจจิตใจของเราก่อนว่ารู้สึกยินดียินร้ายอย่างไร
ถ้ายินร้ายก็ควรปรับให้หัวใจยินดีซะก่อน เพราะกำหนดแห่งกำเนิดชีวิตน้อยๆ
ในครรภ์เรานั้นมาจากองค์พระผู้ทรงรอบรู้ถึงความเหมาะสมอย่างที่สุด
ว่าชีวิตใดจะให้กำเนิดชีวิตใด เพศใด อย่างไร เมื่อไร  ความพึงพอใจต่อกำหนดของอัลลอฮฺ
ไม่เพียงแต่จะมีผลต่อสุขภาพจิตและการเอาใจใส่สุขภาพกายของคุณแม่เท่านั้น
แต่ยังเกี่ยวพันถึงหลักอะกีดะฮฺที่ยึดมั่นในหัวใจของชีวิตผู้ศรัทธาด้วย

         เมื่อจะเลือกฝากครรภ์ที่ใด ไม่ควรเลือกเพียงเพราะเป็นโรงพยาบาลที่น่าไว้วางใจและใกล้บ้านเท่านั้น
อย่าลืมมองหาคุณหมอผู้หญิงคู่ใจไว้สักคน 
จากการแลกเปลี่ยนกับบรรดาคุณแม่ทั้งหลายพบว่า
หลายโรงพยาบาลทั้งรัฐและเอกชนมีสูตินารีแพทย์ที่เป็นผู้หญิงไม่น้อย  ทั้งคนที่ฝากแบบระบุแพทย์หรือใช้บริการ 30
บาทรักษาทุกโรค ก็คลอดกับแพทย์ที่เป็นผู้หญิงมาแล้วทั้งนั้น

      ในระหว่างการนัดตรวจกับคุณหมอ
ผู้เขียนแนะนำให้เจรจาถึงเงื่อนไขของเราไปพลางๆ
เพื่อดูว่าโรงพยาบาลนั้นจะตอบโจทย์ความต้องการของเราได้ครบถ้วนหรือไม่ เช่น
ในตอนคลอด (ถ้าไม่ฉุกเฉิน) เราขอทีมแพทย์และพยาบาลเป็นผู้หญิงทั้งหมด  แต่ถึงกระนั้น สำหรับพี่น้องบางท่านที่ต้องคลอดฉุกเฉิน
ก็ได้รับความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺให้ได้หมอเวรเป็นผู้หญิง  เรียบร้อยไป 

        จะว่าไปแล้ว
เรื่องพวกนี้อยู่ที่เราทั้งนั้นค่ะ เราต้องเป็นฝ่ายบอกและเริ่มพูดคุย  โรงพยาบาลหลายๆ แห่งพร้อมที่จะให้บริการ
แต่ถ้าเราไม่บอกว่าต้องการอย่างไร เขาก็คงมิอาจรู้ได้ 
ตอนท้องแรกผู้เขียนคลอดที่โรงพยาบาลรัฐชื่อดังริมแม่น้ำเจ้าพระยา  แม้จะเปลี่ยนเป็นชุดของโรงพยาบาลเข้าห้องรอคลอดก็ยังสวมหิญาบได้
(มีคนเคยทำมาก่อน) ถอดหิญาบเฉพาะตอนอยู่ในห้องคลอด ซึ่งมีแต่ผู้หญิง  ในห้องคลอดที่เปิดเพลงรออยู่
เราขอให้ปิดก็ได้ 
แถมมีบริการแปะป้ายหน้าห้องด้วยว่าห้ามผู้ชายเข้า  พอท้องต่อมาย้ายมาโรงพยาบาลเอกชน
อาจจะเป็นรายแรกที่ขอคลุมหิญาบเข้าห้องรอคลอด
เหมือนจะทำให้เจ้าหน้าที่งุนงงเล็กน้อย แต่ก็ยืนกรานใส่เข้ามาได้
พอท้องหลังคลอดที่เดิม จึงเป็นอันรู้กันของทุกคน

        นอกจากเรื่องหิญาบก็ยังมีวีรกรรมอื่นๆ อีก เช่น บางโรงพยาบาลมีบริการถ่ายภาพแม่ลูกตอนแรกคลอด
แต่เพราะมิอาจมั่นใจได้ว่ารูปเราจะไปผ่านตาใครต่อใครบ้าง
จึงเจรจายกเว้นให้ถ่ายแต่ภาพลูก 
หรือในห้องพักที่มีกฎเหล็กคือห้ามล็อกประตูและห้ามปิดม่าน
เราขออนุญาตทลายกฎนั้นด้วยการปิดม่านบางส่วนเป็นกำบังระหว่างเรากับผู้ที่เปิดประตูเข้ามา
ถึงแม้จะทำให้พยาบาลบางคนมองค้อนในช่วงแรก เกือบโดนรวบม่านไปหลายรอบ แต่ก็ขอ เพราะตระหนักว่ามันคือสิ่งที่จำเป็นสำหรับเรา
สุดท้ายก็เป็นอันรู้กันว่าห้องนี้ยกให้ 
และได้ประสบแล้วด้วยว่า ม่านน้อยๆ นี้ช่วยปกป้องเราได้จริงๆ

       นี่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
วาระแห่งการคลอดที่มีอะไรหลายอย่างที่เราต้องกล้าแตกต่างจากคนอื่น ซึ่งมันก็ไม่ได้ต่างจากการใช้ชีวิตปกติของเรา
… เพียงแต่เราบอก เราขอ เราเจรจา ให้ผู้คนรอบข้างช่วยเอื้ออำนวย ด้วยความช่วยเหลือของอัลลอฮฺ
มันจะเกิดขึ้นไ
ด้!  

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Up ↑

%d bloggers like this: