Posted in PPLคุย

สะพานลอย

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

สภาพยามเย็นหลังเลิกเรียนเป็นเรื่องปกติที่ฉันเจอมันทุกสุดสัปดาห์
ฮิญาบผืนยาวคลุมร่างที่อยู่คู่กับชุดกระโปรงสีดำและผ้าปิดหน้า

มันไม่เคยพลาดที่จะโบกพลิ้วเล่นสายลมอย่างสนุกสนาน

ไม่ว่าฉันจะเดินฟังเครื่องเล่น
mp3 ที่เปิดบรรยายเสียบหูอยู่ข้างหนึ่ง
ยืนรอรถเมล์
หรือก้าวลงจากรถเมล์อย่างรวดเร็วเพราะเสียงเร่งเครื่องบังคับ

มันก็ไม่เคยพลาดที่จะทำหน้าที่ของมันอย่างดี

แถมยังมีคู่หูของมันคือ
เจ้าชุดกระโปรงยาว
ที่ฉันต้องคอยระวังไม่ให้เหยียบ
เมื่อบวกกับกระเป๋าถือสีดำใบใหญ่ที่บรรจุตำราคู่กายแล้ว

มันก็ดูจะเป็นภาระหลายอย่างจัง

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่ารำคาญอะไรหรอกนะ
เพราะนี่คือฮิญาบที่ฉันน้อมรับ

ฉันกลับมองว่ามันคือการฝึกให้เราแก้ปัญหาซะอีก

มาถึงเส้นทางเดิม…
ฉันก้าวลงจากรถแล้วจะข้ามสะพานลอยเพื่อกลับบ้าน

ดูจะเหมือนกับทุกครั้ง
แต่ต่างกัน…

แน่นอนว่าฉันต้องถกกระโปรงขึ้นมานิดนึงขณะก้าวขึ้นสะพานลอย

เพราะความปลอดภัยในชีวิตเป็นสิ่งสำคัญ

ฉันก็ทำเช่นนี้ทุกครั้ง
และไม่มีปัญหาอะไร

แต่วันนี้
ฉันรู้สึกว่ามีคนกำลังขึ้นสะพานตามหลังมา

และคิดว่าเขาคือผู้ชายที่ลงจากรถเมล์มาพร้อมกัน

ยิ่งแย่กว่านั้นคือ
ฉันรู้สึกว่าเขากำลังมอง และเขาต้องเห็นอะไรแน่

เพราะฉันอยู่ข้างหน้า
และกำลังยกให้ชายกระโปรงสูงขึ้น

แต่ฉันก็ตั้งสติไม่ให้ตระหนกเกินไป

เมื่อเดินทิ้งห่างจากเขามาพอควร
ฉันจึงตัดสินใจหันกลับไปมอง

ใช่
! เป็นผู้ชายจริงๆ
และเขาก็เห็นด้วยตอนที่ฉันดึงกระโปรงขึ้น

ฉันเห็นสีหน้าเขาผิดหวังเล็กๆ
แล้ว…

ก็อดขำไม่ได้ว่า
เขาเห็นกางเกงขายาวที่ฉันใส่ไว้ข้างในจริงๆ ด้วย
!

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  ใส่กางเกงไว้ข้างใน ปลอดภัยกว่า

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s