เมล็ดพันธุ์แห่งค่ายพักแรม

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

            เกือบจะทุกครั้งของกิจกรรมพบปะญาติพี่น้องของเราเหมือนฟองอากาศที่ไร้ประโยชน์
ส่วนมากจะพบแต่คำพูดและการกระทำที่เป็นบาป และอัลลอฮฺเท่านั้นที่ทรงรู้ขอบเขตของมัน
ดังนั้นเมื่อสามีของฉันบอกว่าครอบครัวของเราตัดสินใจจะไปค้างแรมเป็นเวลาสองสัปดาห์
เขารู้ดีถึงความไม่พอใจของฉัน และถามว่า
มีอะไรหรือ?
ฉันบอกว่า
ไม่ต้องแปลกใจกับความไม่พอใจของฉันหรอก
เราจะใช้เวลาถึงสองสัปดาห์เต็มแล่นเรือในทะเลแห่งการทำชั่วและคำพูดที่ไร้สาระ
เขาให้กำลังใจฉันและบอกว่า เราจะปล่อยให้ความชั่วชักนำพวกเขาไปอย่างนั้นหรือ
เธอไม่ควรจะปลีกตัวจากค่ายพักแรมนี้ เพื่อที่อัลลอฮฺจะทรงให้นี่เป็นโอกาสดีเพื่อทำงานดะอฺวะฮฺ
เขาทำให้ฉันเริ่มคิด

ฉันโทรปรึกษาพี่สาวที่มีประสบการณ์งานดะอฺวะฮฺมากกว่า
เธอแนะนำให้ฉันมีความจริงใจต่ออัลลอฮฺ มีความตั้งใจที่ดี
และวิงวอนขอความช่วยเหลือและการสนับสนุนจากอัลลอฮฺ
เธอสนับสนุนให้ฉันเข้าร่วมค่ายพักแรมนี้ และยังบอกอีกว่า
เธอจงเตรียมของขวัญที่จะสร้างความสุขแก่เด็กๆ
และสร้างความพอใจกับพ่อแม่ของพวกเขา
และอย่าลืมที่จะให้ของขวัญแก่พี่น้องผู้หญิงในครอบครัวของเธอเป็นฮิญาบ อะบายะฮฺ
(เสื้อคลุม) และสิ่งอื่นๆ ที่จะเตือนพวกเธอให้รำลึกถึงการทำหน้าที่ตามหลักการอิสลาม
เริ่มต้นจากผู้หญิงที่มีอายุมากกว่าเธอ
และเรียกร้องพวกเธอสู่อัลลอฮฺด้วยถ้อยคำที่สุภาพอ่อนโยน
แล้วเลือกผู้หญิงที่มีอายุน้อยกว่าเธอซึ่งคิดว่ามีความพร้อมรับการดะอฺวะฮฺ
เธอจะพบความปลาบปลื้มที่เกิดขึ้นในหัวใจ หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ เธอมีเวลาสองสัปดาห์เต็มที่จะทำงานดะอฺวะฮฺเพื่ออัลลอฮฺ
ซึ่งโอกาสน้อยนักที่เธอจะพบคนจำนวนมากอยู่ร่วมกับเธอเต้นท์เดียวกันในเวลาที่ยาวนานเช่นนี้

ขณะที่กำลังมุ่งหน้าไปยังที่พัก
ฉันรู้สึกปลาบปลื้มและคิดว่านี่คือโอกาสดีที่จะเรียกร้องเชิญชวนสู่อัลลอฮฺ
และอาจจะไม่มีโอกาสเช่นนี้อีก
ฉันเริ่มวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺสำหรับความช่วยเหลือและการตัดสินใจอันแน่วแน่ที่จะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่องานดะอฺวะฮฺ
ในสองสามวันแรกของการพักแรมถูกใช้ไปเพื่อมอบของขวัญสำหรับเด็กๆ
และกิจกรรมแข่งขันสำหรับพวกเขา ฉันยังได้เล่าเรื่องราวของบรรดาซอฮาบะฮฺแก่พวกเด็กๆ
และสอนบนเรียนง่ายๆ จากอัลกุรอานแก่พวกเขาทุกคืน

พ่อแม่ของเด็กๆ
เฝ้าดูกิจกรรมดีๆ เหล่านี้และเริ่มเข้ามาหาฉัน
โดยเฉพาะผู้หญิงอายุน้อยให้หมู่พ่อแม่เหล่านั้น
พวกเขามาฟังเรื่องราวของบรรดาซอฮาบะฮฺและอุละมาอฺ (ผู้รู้) ของอิสลาม
ในระยะเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ ฉันก็อยู่ท่ามกลางความสงบและเปี่ยมล้นด้วยความสุข พวกเขารู้สึกสนใจในการปฏิบัติตามหลักการศาสนา
จนกระทั่งมีเด็กผู้หญิงบางคนลุกขึ้นละหมาดกิยามุลลัยลฺในตอนกลางคืน

ค่ายพักแรมจบลง
และผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นนั้นไปไกลเกินกว่าที่ฉันได้คาดหมายไว้
เรามีความสัมพันธ์กับคนอื่นๆ ดีขึ้นอย่างมาก
และการพบปะกันของพวกเราถูกต้องตามหลักการมากขึ้น เต็มเปี่ยมด้วยความเมตตากรุณา
และในระยะเวลาสองสามเดือน ผลดีนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงกับบรรดาพ่อ
บรรดาพี่น้องผู้ชาย และบรรดาสามี ฉันขอบคุณอัลลอฮฺในความช่วยเหลือและการสนับสนุนของพระองค์
ฉันได้คิดว่าหากปลีกตัวจากการพักแรมครั้งนั้น ผลลัพธ์ดีๆ
จากการเข้าร่วมของฉันก็จะไม่เกิดขึ้น

ด้วยความโปรดปรานของอัลลอฮฺที่ทรงให้การพักแรมครั้งนั้นเต็มไปด้วยกิจกรรมดะอฺวะฮฺและผลิตผลลัพธ์ที่ดี
ดังนั้น สำหรับผู้ที่สามารถทำงานดะอฺวะฮฺได้แต่ขี้เกียจ
และสภาพแวดล้อมรอบตัวยังคงอยู่สภาพเดิมปีแล้วปีเล่า
พวกเขาควรเตรียมคำตอบต่ออัลลอฮฺสำหรับการอยู่เฉยของพวกเขา
และสำหรับพวกเขาฉันขอถามว่า
คุณได้ทำอะไรบ้างสำหรับงานที่คุณได้รับมอบหมาย
และงานดะอฺวะฮฺสู่อัลลอฮฺที่คุณต้องทำนั้นอยู่ที่ไหน

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Up ↑

%d bloggers like this: