Posted in ไม่มีหมวดหมู่

กลับมุมมอง

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ย่างก้าวแรกที่ออกสู่โลกภายนอก

คือภาพของผู้คนหลากหลายรูปแบบ

บ้างคือกลุ่มคนที่ไม่สนใจใช้ปัญญาคิด แม้แต่เรื่องของผู้ที่สร้างพวกเขามา

บ้างคือกลุ่มคนที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ โดยมีความสุขกับการไปเที่ยวและฟังเพลง

บ้างคือกลุ่มคนที่เคยได้ฟังสัจธรรม แต่ก็ปฏิเสธเพียงเพราะต้องการอิสระ

บ้างคือกลุ่มคนที่บอกว่า ฉันเป็นอิสลาม โดยไม่ใยดีแม้เรื่องละหมาด

บ้างคือกลุ่มคนที่อุทานว่า อัลลอฮฺ แต่ก็ไม่ได้รู้จักพระองค์อย่างแท้จริง

บ้างคือกลุ่มคนที่ละหมาดครบห้าเวลา และถือว่านั่นเพียงพอแล้ว

สิ่งหนึ่งที่ได้รับจากคนเหล่านั้น

คือสายตาที่มองมาพร้อมคำถาม…

ทำไมต้องปิดอะไรมากมายขนาดนั้นด้วย

ทำไมต้องเคร่งด้วย ฉันไม่เคร่งสบายกว่าตั้งเยอะ

บ้ารึเปล่า

ไม่ร้อนรึไง

เฮ้ย ๆ นินจาว่ะ

ว้าย! ขอโทษค่ะนึกว่าผี

คงไม่มีใครที่ผ่านสายตาและคำพูดเหล่านี้ไปอย่างสบายใจ

แค่อาจแตกต่างกันในระดับความกังวล

แต่เมื่อกลับมุมมอง

ทำไมต้องเกิดสายตาและคำถามเหล่านั้น

เพราะเขาไม่รู้? หรือไม่คิด? หรือไม่อยากจะคิด?

แล้วฉันได้ทำอะไรเพื่อเรียกร้องพวกเขาบ้าง

ทำสิ! ฉันแต่งตัวแบบนี้เพื่อเรียกร้องให้พวกเขาคิดไง

แต่เมื่อพวกเขาไม่คิด… ฉันก็ต้องทำอะไรมากกว่านั้น

ต้องทำให้มากพอที่จะไปตอบกับอัลลอฮฺในวันกิยามะฮฺ

ว่าฉันได้ทำหน้าที่ในส่วนของฉันอย่างเต็มที่แล้ว

บทสรุปของเรื่องนี้

ก็ยังคงจบลงด้วยสายตาและคำถาม

แต่ภายใต้ฮิญาบที่ถูกมอง

ไม่มีเวลาสำหรับความวิตกกังวลอีกต่อไป

เพราะเวลาที่มีอยู่ หมดไปกับการครุ่นคิดต่อภาระอันยิ่งใหญ่

ฉันจะทำอะไรได้บ้างเพื่อเรียกร้องพวกเขาสู่อิสลาม!

ผู้เขียน:

Homeschooling Muslim Mom

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s